L๐๐ณ๐ข๐ง๐ ๐จ๐ฏ๐๐ซ ๐ก๐๐ญ ๐๐ซ๐จ๐ง๐ข๐ง๐ ๐ฌ๐ โ๐๐๐๐ซ๐๐๐ง๐ค๐จ๐ฉ ๐๐๐ ๐ข๐ฆ๐๐ง๐ญโ, ๐๐ ๐ฃ๐๐๐ซ ๐ง๐ ๐ฏ๐๐ซ๐ญ๐ซ๐๐ค ๐ง๐๐๐ซ ๐๐๐๐๐ซ๐ฅ๐๐ง๐๐ฌ-๐๐ง๐๐ขรซ
In 1946 vertrokken honderden jonge Groningers met 1-12RI, het 1e Bataljon van het 12e Regiment Infanterie, naar het toenmalige Nederlands-Indiรซ. Op hun embleem stond een paardenkop, het symbool dat Groningers kennen van het Peerd van Ome Loeks: een stukje thuis dat meeging naar de andere kant van de wereld. Ruim tweeรซnhalf jaar waren zij van huis en sommigen keerden nooit terug. Wie wel terugkwam, sprak er vaak nauwelijks over. Voor veel families is dit een bekend verhaal, omdat een vader, opa of oom รฉรฉn van hen was. Anderen herkennen het uit hun omgeving of voelen zich op een andere manier verbonden met deze geschiedenis.
