Interview met Nederlands-Nieuw-Guineaveteraan uitgezonden als dienstplichtig Koninklijke Landmacht lijnwerker en radiotelefonist in Biak

(1825) Interview met Nederlands-Nieuw-Guineaveteraan uitgezonden als dienstplichtig Koninklijke Landmacht lijnwerker en radiotelefonist in Biak

Geïnterviewde is Nieuw-Guinea veteraan van de Koninklijke Landmacht, dit het eerste van twee gesprekken met hem. Op zijn negentiende werd geïnterviewde opgeroepen voor militaire dienst bij de luchtdoelartillerie, hij geeft zich snel op als vrijwilliger voor uitzending naar Nieuw-Guinea, hij zag zijn uitzending vooral als gratis reis naar het buitenland. Voor zijn uitzending kreeg hij een korte tropenopleiding. Uit de krant wist geïnterviewde als iets over de beginnende Indonesische infiltraties op Nieuw-Guinea, zijn instructeurs zeggen hier tijdens de opleiding niks over. Tijdens de uitzending merkte geïnterviewde op dat de Nederlandse media weinig over Nieuw-Guinea schreven. Begin februari 1960 ging geïnterviewde, die inmiddels was opgeleid tot radiotelefonist-lijnwerker bij de luchtdoelartillerie, per vliegtuig naar het eiland Biak. Daar aangekomen kreeg geïnterviewde geen tijd om te acclimatiseren. Geïnterviewde beschrijft zijn eerste indrukken en gaat in op de dagindeling van het ploegje lijnwerkers waar hij toe behoorde. Geïnterviewde moest een aantal keer mee op meerdaagse patrouilles, op zoek naar Indonesische infiltranten. Geïnterviewde vond de patrouilles erg spannend, er is bijna geen radiocontact met de basis mogelijk. Op de patrouilles gingen ook Papoea’s mee als drager, geïnterviewde vond het contact met hen erg plezierig. Geïnterviewde vertelt over zijn vriendschappelijke contacten met militairen van andere krijgsmachtsdelen en zijn vrije tijd op Biak. Vanaf april 1960 diende een oudere broer van geïnterviewde ook op Biak bij de marine, ze brachten veel van hun vrije tijd met elkaar door. In augustus 1960 deed het vliegkampschip De Karel Doorman Biak aan, met zijn broer kon geïnterviewde een kijkje aan boord nemen. Hij beschrijft zijn contacten met het thuisfront en staat stil bij zijn latere reflecties op de Nederlandse aanwezigheid op Nieuw-Guinea. Er worden aan de hand van foto’s herinneringen opgehaald, geïnterviewde beschrijft met emotie zijn afscheid in november 1960, hij voelt zich nog altijd verbonden met de Papoea’s. Na thuiskomst kon geïnterviewde zijn werkzaamheden voor de gemeente Utrecht vervolgen.