Interview met Nederlands-Nieuw-Guineaveteraan uitgezonden als dienstplichtig Koninklijke Landmacht lijnwerker en radiotelefonist in Biak

(1826) Interview met Nederlands-Nieuw-Guineaveteraan uitgezonden als dienstplichtig Koninklijke Landmacht lijnwerker en radiotelefonist in Biak

Geïnterviewde is Nieuw-Guinea veteraan van de Koninklijke Landmacht, dit het tweede van twee gesprekken met hem. Geïnterviewde vloog in november 1960 van Biak over Alaska naar Schiphol. Hij had graag bijgetekend maar kon in zijn baan bij de gemeente Utrecht meer verdienen. Thuisgekomen was er geen opvang. Hij kon hij zijn verhaal slecht kwijt bij vrienden en familie. Geïnterviewde kreeg heimwee naar Nieuw-Guinea. Hij hield geen contact met zijn collega’s maar zou ze nu wel weer willen ontmoeten. Hij diende nog wel acht jaar als vrijwilliger bij het Korps Nationale Reserve, hij besloot te stoppen toen de slechte uitrusting hem ging tegenstaan. Hij bezoekt sinds een aantal jaren veteranenbijeenkomsten, hier hoopt hij bekenden tegen te komen, dit is tot nu toe niet voorgekomen. Hij is lid van een stichting die de ontwikkeling van de Papoea’s ondersteunt. Nederland heeft naar het gevoel van geïnterviewde de Papoea’s in de steek gelaten, hij kan daarom ook niet trots zijn op de veteranenstatus die hij heeft. Geïnterviewde bespreekt zijn burgerloopbaan en de impact van zijn diensttijd daarop, als hij mensen aannam hadden mensen met een defensieachtergrond vanwege hun instelling een streepje voor. Hij geeft aan de hand van een voorval met een apotheker die hij uitkaffert weer dat hij ruiger is geworden door zijn uitzending. Hij had zeker twee jaar nodig had om weer helemaal te wennen aan het burgerbestaan. De opvang die veteranen tegenwoordig krijgen vindt geïnterviewde overdreven. Vroeger was het leven harder en was er geen opvang nodig.