Interview met UNIFIL veteraan in Libanon uitgezonden als Dienstplicht Koninklijke Landmacht, Chauffeur op Haris

(1247) Interview met UNIFIL veteraan in Libanon uitgezonden als Dienstplicht Koninklijke Landmacht, Chauffeur op Haris

Geïnterviewde, geboren in 1960, ging in 1981 de dienst in en meldde zich direct aan voor Libanon, ondanks terughoudendheid van zijn ouders. Hij werd ingedeeld bij het transportbataljon en had een zware opleiding in Assen, waar een hechte groepsband ontstond. In Libanon voerde hij onbeveiligde transporten uit, vaak met hoge werkdruk. Hij deelde zijn eerste indrukken van het kamp in Haris, beschreef het contact met de lokale bevolking en de dagelijkse bevoorrading. Incidenten waren frequent, zoals een schietpartij bij een lokaal ongeval met ernstige gevolgen. Hij reflecteerde op het geweld en de situatie in het gebied, waar veel verschillende gewapende groeperingen actief waren. De druk van de uitzending was voelbaar, maar hij gaf gevaarlijke situaties goed een plek. Hij benadrukt de kameraadschap met zijn buddy en de zelfstandigheid van chauffeurs. Hij spreekt over vrije tijd, patrouilles, en de omgang met de lokale bevolking. Bij terugkomst in Nederland miste hij het gevoel van erkenning en begon hij zich pas later een veteraan te voelen. Het nieuws over veel Libanonveteranen die zelfmoord pleegden bracht hem ertoe zich in te zetten voor veteranen. Nu leidt hij een stichting die reizen naar Libanon organiseert om veteranen te helpen hun ervaringen te verwerken. Hij vindt de verbondenheid tussen veteranen belangrijk en voelt trots over zijn tijd in Libanon, zonder spijt te hebben. Zijn werk bij de stichting biedt zingeving en helpt anderen het gevoel van thuiszijn terug te vinden.