Interview met WOII-veteraan in Europa als Engelandvaarder in dienst als onderhoudsmonteur bij de Royal Air Force in Noord-Ierland

(1918) Interview met WOII-veteraan in Europa als Engelandvaarder in dienst als onderhoudsmonteur bij de Royal Air Force in Noord-Ierland

Geïnterviewde beschrijft zijn vooroorlogse jeugd in Rotterdam. Tijdens zijn puberteit raakte hij bevriend met zijn Joodse buurjongen. Als zestienjarige maakte hij in mei 1940 de Duitse inval en het bombardement op Rotterdam mee, waarna hij hielp bij de opruimwerkzaamheden. In juni 1940 besloot hij mijn zijn buurjongen Nederland te verlaten om via het neutrale Spanje Engeland te bereiken. Fietsend en liftend reisden zij door België en Frankrijk, waar zij tijdelijk op een Nederlandse boerderij verbleven. Na de oversteek van de Pyreneeën werden zij in oktober 1940 aan de Spaanse grens gearresteerd. Via verschillende gevangenissen kwamen zij terecht in kamp Miranda de Ebro, waar zij zwaar werk verrichtten. De geïnterviewde werd er ziek en onder primitieve omstandigheden verzorgd door een medegevangene die arts was. In het kamp verbleven ook Nederlanders die aan de Spaanse Burgeroorlog hadden deelgenomen. Na enkele maanden volgde vrijlating en overbrenging naar Madrid in afwachting van reisdocumenten. Toen de reis door een diplomatieke fout niet doorging, keerde de buurjongen van geïnterviewde zonder medeweten van de geïnterviewde terug naar Nederland. De geïnterviewde werd opnieuw geïnterneerd in Miranda de Ebro. Uiteindelijk werd hij naar Portugal overgebracht en reisde via Gibraltar per schip naar Engeland. In Londen werd hij langdurig verhoord en trad daarna in militaire dienst. In 1944 werd hij ontvangen door koningin Wilhelmina en onderscheiden met het Kruis van Verdienste. Vanwege zijn technische achtergrond werkte hij bij het grondpersoneel van de RAF, onder meer in Noord-Ierland aan watervliegtuigen. Tegen het einde van de oorlog diende hij bij een Nederlandse eenheid nabij Londen, waar hij zijn latere echtgenote ontmoette. Na hun huwelijk in 1945 kwam het echtpaar naar Nederland. In 1956 emigreerden zij met hun oudste kinderen naar de Verenigde Staten, waar geïnterviewde als elektricien werkte en het gezin werd uitgebreid tot zeven kinderen. Aan het slot van het interview stelt hij zichzelf niet als held te zien, ondanks de recente aandacht voor hem als vermoedelijk laatst levende Engelandvaarder.Let op: dit interview is grotendeels in het Engels afgenomen.The interviewee was 16 years old when German troops invaded the Netherlands. He decided to leave the Netherlands and travel through Belgium, France and Spain in order to reach England. The interviewee got arrested and was sent to camp Miranda de Ebro. The neighbour he travelled with, left for home without the interviewee knowing. Eventually, the interviewee managed to reach England by boat. He worked for the Royal Air Force as a technician. He was active in different places, such as in Northern-Ireland where he did maintenance on amphibious planes. Queen Wilhelmina awarded him the ‘Kruis van Verdienste’ (Cross of Merit) in 1944. The interviewee has lived in the United States since 1956. He states he does not see himself as a hero. Please note this interview was conducted mainly in English.