Interview met WOII veteraan in Europa uitgezonden als Dienstplicht Koninklijke Landmacht, Infanterist op Den Haag

(511) Interview met WOII veteraan in Europa uitgezonden als Dienstplicht Koninklijke Landmacht, Infanterist op Den Haag

De geïnterviewde werd in 1918 geboren in Kerkrade als zoon van de burgemeester en groeide op in een katholiek gezin met acht kinderen. Na een onvoltooide gymnasiumopleiding volgde hij de HBS en later de MTS in Heerlen. Al vroeg werd hij tijdens trips naar Aken geconfronteerd met de opkomst van het nationaalsocialisme, wat hem in 1938 ertoe bracht Mein Kampf aan te schaffen uit zorg en interesse. Op 28 augustus 1939 werd hij gemobiliseerd en opgeroepen voor militaire dienst bij de compagnie depottroepen in Den Haag. De commandant was eveneens een Limburger en diens adjudant was een voormalige leraar van zijn HBS in Heerlen. Hij vertelt over de chaotische ontvangst in Den Haag en de primitieve omstandigheden tijdens de algehele mobilisatie. Door een incident dat hem voor de krijgsraad bracht, werd hij administratief te werk gesteld op het compagniesbureau. In april 1940 regelde hij zijn eigen overplaatsing naar het 37e Grensbataljon in Maastricht. Op het niveau van soldaten en onderofficieren werd niemand geïnformeerd over de oorlogsverwachtingen. Via telefonisch contact met familie hoorde men in de nacht van 9 op 10 mei 1940 dat er iets gaande was bij de grens. Tijdens de inval werd hij na een korte strijd in de buurt van de Belgische grens, waarbij hij met een patrouille een bajonetaanval uitvoerde op Duitsers waar zij toevallig op stuitte, krijgsgevangen genomen. Geïnterviewde werd met zijn eenheid naar Neubrandenburg in Duitsland afgevoerd. Na zijn vrijlating hervatte hij zijn studie, maar in januari 1941 raakte hij betrokken bij de patriottische Sinaasappelopstand in Heerlen. De Duitse bezetter legde een zware boete op en hij werd van alle opleidingen uitgesloten. Hierna ging hij werken in de Domaniale Mijn te Kerkrade. In juli 1941 werd hij door een Luftwaffe-rechtbank veroordeeld tot vijf jaar tuchthuis wegens belediging van Göring. Hij bracht zijn straf door in verschillende Duitse gevangenissen en kampen. In maart 1945 wist hij te ontsnappen tijdens een dodenmars en werd twee weken later bevrijd door de Amerikanen. Na de oorlog behaalde hij zijn diploma, trouwde in 1948 en werkte als technicus en docent. Hij kreeg vier kinderen en kijkt met trots én enige spijt over zijn functioneren als vader de terug op zijn leven.