Interview met WOII veteraan in Koopvaardij uitgezonden als Burger Koopvaardij, Machinist op Straat Soenda, bleef varen voor geallieerden bij de Koopvaardij in WOII

(1528) Interview met WOII veteraan in Koopvaardij uitgezonden als Burger Koopvaardij, Machinist op Straat Soenda, bleef varen voor geallieerden bij de Koopvaardij in WOII

Geïnterviewde groeide op in de Betuwe in de jaren dertig. Na de ambachtsschool werd hij geselecteerd voor de zeevaartschool in Vlissingen, waar hij opgeleid werd tot machinist. De opleiding werd betaald door de Koninklijke Paketvaart Maatschappij (KPM). Hij ontwikkelde een grote liefde voor stoomtechniek en scheepsmotoren. Na zijn afstuderen in 1939 begon hij aan zijn eerste reizen met de koopvaardij. Door de oorlogsdreiging werden schepen onderweg gecontroleerd door de Britse marine. Het Suezkanaal was afgesloten, waardoor de reis naar Nederlands-Indië werd omgeleid langs Zuid-Afrika. Hij voer onder meer op de Slamat en later op de Swartenhondt. Aan boord werkte hij in de hete machinekamer, vaak samen met Javaanse stokers. Toen Nederland in mei 1940 werd bezet, bevond hij zich in Indië. Hij voer op zogenoemde ‘witte schepen’ tijdens de kopravaart. In februari 1941 liep het schip Straat Soenda op de rotsen met een gevaarlijke lading cement en munitie. Na een snelle noodreparatie in Tandjung Priok vluchtte het schip voor de Japanse inval naar Colombo en daarna naar Bombay, waar verdere noodreparaties volgden. Tijdens de verdere reis zag hij schokkende taferelen op zee, waaronder vlotten met overleden vluchtelingen. Via Kaapstad bereikte hij Engeland. In de gevaarlijke Golf van Biskaje raakte zijn schip in een zeeslag verzeild. Hij verbleef acht maanden in Sunderland, waar het schip werd hersteld en hij hevige bombardementen meemaakte. Hij zag in Engeland hoe jonge, vaak bange mannen werden ingescheept voor gevaarlijke tochten naar Moermansk. Zelf voer hij later naar de VS en maakte reizen tot het einde van de oorlog in 1945. Na thuiskomst in Nederland arriveerde hij met 24 koffers vol spullen. Hij vertelt over het leven aan boord, het eten, de lonen en het gemis van promotiekansen tijdens de oorlogsjaren. Na de oorlog werkte hij bij de Hoogovens. Later bezocht hij met zijn kinderen Sunderland opnieuw, waar hij herinneringen ophaalde aan de oorlogsjaren. Hij is dankbaar dat hij zijn verhaal nog kan vertellen.Voor een overzicht van de oorlogsloopbaan van geïnterviewde zie: https://databank.koopvaardijpersoneel40-45.nl/people/view?id=16994