Interview met WOII veteraan in Koopvaardij uitgezonden als Burger Koopvaardij, Machinist op Verschillende koopvaardijschepen op verschillende routes

(1527) Interview met WOII veteraan in Koopvaardij uitgezonden als Burger Koopvaardij, Machinist op Verschillende koopvaardijschepen op verschillende routes

Dit het tweede van twee gesprekken met geïnterviewde. De geïnterviewde voer tijdens de Tweede Wereldoorlog als machinist op koopvaardijschepen. Hij werkte benedendeks in de machinekamer, waar het altijd warm en lawaaierig was. De motoren werden gestart met lucht of stoom, afhankelijk van het schip. Bij het manoeuvreren, zoals op de Tarakan, werd veel aanzetlucht verbruikt. De communicatie met de brug verliep via een keeltelefoon vanwege het lawaai. Hij draaide zware diensten, vaak de hondenwacht van 00.00 tot 04.00 uur én van 12.00 tot 16.00 uur, met daarnaast nog een verplicht werkuur. De geïnterviewde voer in konvooien, vaak zigzaggend om torpedo’s te ontwijken. Aanvankelijk liep de route via Bombay en Ceylon naar Nederlands-Indië. Toen Japan bij de oorlog betrokken raakte, bracht hij vanuit San Francisco Amerikaanse troepen naar de Filipijnen en Nieuw-Zeeland. Op de terugweg vervoerde hij gewonden. Tijdens een van die reizen herkende een gewonde hem nog van de heenweg – hij was de enige overlevende. De aanwezigheid van Amerikaanse verpleegsters, allen luitenant, maakte indruk. Na de bevrijding kwam hij op de Sumatra, een schip dat tijdens de oorlog door de Duitsers was afgebouwd. In Hamburg werd het schip teruggenomen en de bemanning krijgsgevangen gemaakt. Hij bezocht kort zijn familie in Nederland. Na de oorlog had hij geen behoefte meer om te blijven varen. Hij behaalde zijn C-diploma en ging bij de Hoogovens werken. De vaartijd vond hij achteraf het mooist: technisch interessant en nooit saai. Maar over het einde van de oorlog zei hij nuchter: “het was een bloody hurray.”Voor een overzicht van de oorlogsloopbaan van geïnterviewde zie: https://databank.koopvaardijpersoneel40-45.nl/people/view?id=14825