Ik heb… gevochten
21 april 2021
Veteranen blikken terug op gevechtssituaties.
Every soldier is a rifle man. Dus vechten kunnen ze. Deze veteranen blikken terug op intense gevechtssituaties. Momenten waar ze trots op (mogen) zijn.
21 april 2021
Ed Mustert (49)
‘Achteraf werd me gevraagd: “Ed, heb jij jouw mensen de vuurlinie ingestuurd?” Dat bevestig ik volmondig. Het was een moeilijke beslissing waarbij ik zeker een paar seconden heb stil gestaan, echter ik zou hetzelfde besluit zo weer nemen. Je gaat ervan uit en je bouwt op je mannen dat ze dit aandurven en je commando’s volgen. Ik ben trots op de inzet en lef van de betrokken mensen. En weet je wat het meest bijzonder is: deze eenheid is niet slecht uit de strijd gekomen. Ik geloof niet dat iemand moeite heeft met het feit dat er geknokt is, dat er gericht geschoten werd. We zien elkaar geregeld en dan overheerst de stemming van hoe goed we het hebben gedaan. We lopen er niet mee te koop, maar weten wat we gepresteerd hebben.’
Peter Tankink (55)
‘Ik merk dat sommige collega’s het inderdaad lastig vinden om de buitenwereld te vertellen over gevechtssituaties. Dat heb ik zelf niet. Het is werk, dus het hoort erbij. Het geeft geen voldoening, maar het is een onderdeel van je taak. Nederland heeft jaren bijgedragen aan vredesmissies, dus het was een grote omslag dat we gericht schoten. Schuldig over de eventuele gesneuvelden heb ik me geen seconde gevoeld. Want laten we niet vergeten dat dit allemaal begon met de etnische zuiveringen die plaatsvonden in Kosovo. Daarvoor was ik daar, om daar tegenop te treden. Hetzelfde gold ook later in Afghanistan, de wereld vroeg om onze militaire steun. En daar ligt mijn taak. Ik denk trouwens dat de civiele maatschappij het prima begrijpt dat je gevochten hebt. Zeker als je de situatie en de opdracht kan beschrijven, waarin je hebt geopereerd.’
Erik Brakert (48)
‘Vechten gebeurt echt in je hoofd. We kunnen en willen allemaal schieten en vechten, maar het doen is echt een diepere dimensie. Het is hij of ik. Maar ook je buddy naast je, daarvoor heb je ook de verantwoordelijkheid om terug te vuren, zo bescherm je elkaar immers. Ik heb nu achteraf niet het gevoel dat mijn team moeite had met het echte vechten. Het geweld was nodig om de dreiging in de regio te verminderen en de eenheid en de missie te dienen. Natuurlijk ben ik anders teruggekomen van deze missie, maar niet slechter hoor. Vechten is niet wat je wilt doen, maar – als erom gevraagd wordt – wel moet kunnen. Vechten is de kerntaak van de Koninklijke Landmacht. Ook vandaag de dag en in de toekomst. Daar moeten we ons heel goed van bewust zijn.’
