15 oktober 2021
De doelstellingen zijn het in stand houden van de ontstane vriendschapsbanden, het herdenken van de gevallenen en het verlenen van onderlinge hulp. Voorzitter Ad Wagemakers, zelf Bosnië- en Afghanistanveteraan en onder andere oud-commandant van het 13e bataljon: ‘De BOS, toen nog met één ‘s’, speelde een belangrijke rol bij de opvang van de uit Indië terugkerende stoters. Ze regelden goede maatschappelijke nazorg. Er werden zelfs bijna driehonderd BOS-woningen gebouwd voor de terugkerende mannen.’ De stoottroepers verrichtten met hun sociale begeleiding pionierswerk.
Dat gold ook voor het latere besluit in 1980 om het lidmaatschap open te stellen voor actief dienenden. ‘Het werd dus een bond van oud-stoottroepers én stoottroepers; er kwam een tweede ‘s’ bij. Tegenwoordig is het samengaan van postactieven en actieven bij regimenten heel gangbaar, maar toen niet.
Er bestaat dus een specifiek stoottroepersgevoel. Jan Bethlehem: ‘Dat is “doe maar normaal”, en het is ook hard werken en loyaal zijn aan elkaar, eigenlijk een beetje de noordelijke nuchterheid.’ Ad Wagemakers ziet een band met de wortels van het regiment: ‘Bij de eerste compagnieën, die uit het verzet voortkwamen, werd niet gekeken naar wat je officieel was, maar naar wat je kón. Iets van dat vrijbuiterige zie ik nog steeds terug als ik op de kazerne in Assen kom.’
