Het verhaal van veteraan Andreas Schelfhout (2)

leesverhaal

25 maart 2013

De achttienjarige Bendert uit Groningen vertelt deze week over zijn opa, Andreas Schelfhout. Van jongs af aan hoorde hij de verhalen van zijn opa over Nieuw-Guinea. Dit was voor Bendert onder andere reden om zijn HAVO profielwerkstuk over Nieuw-Guinea te schrijven.

“Voor mijn school moest ik een profielwerkstuk schrijven. Het enige onderwerp waar ik veel bronnen over heb is Nieuw-Guinea. Mijn opa was mijn voornaamste bron. Ik kon hem alles vragen over Nieuw-Guinea.

Mijn pa vertelde vroeger al veel over Nieuw-Guinea. Zodra er iets op televisie was wat hem aan die tijd herinnerde dan vertelde hij daarover. Het meest bijzonder vind ik het verhaal over zijn litteken op zijn been. Mijn opa is de hele oorlog in Nieuw-Guinea niet gewond geraakt. Tijdens de laatste dagen moesten ze de kanonnen opblazen en daarbij is mijn opa gewond geraakt. Hij heeft nog altijd een groot litteken op zijn been. Dat litteken heb ik wel eens gezien. Dat maakte grote indruk op me.

De broer van mijn opa was trouwens ook militair. Mijn oom ook en mijn andere opa ook. Ik heb er ook over nagedacht, maar ik werk nu parttime in het bedrijf van mijn vader. Ik weet nog niet of ik wil studeren, maar ik hoef niet perse bij Defensie te werken.

Ik ben wel afgelopen jaar met mijn opa naar Veteranendag geweest. Hij liep ook mee in het defilé. Tijdens Veteranendag zie je niet alleen oude mensen, maar ook hele jonge militairen. Voor mij zijn veteranen daarom niet alleen mannen zoals mijn opa, maar ook jonge mannen en vrouwen die in Afghanistan hebben gevochten. Ik weet nog niet of ik dit jaar naar Veteranendag ga. Als mijn opa meeloopt misschien wel.”

Andere recente verhalen

Bekijk alle verhalen

Persoon staat in de open voordeur van een bakstenen woning en kijkt in de richting van de camera. De persoon draagt een donkerblauw pak met een licht shirt en heeft de handen in de zakken. Op de achtergrond is een deel van de hal zichtbaar. Rechts onderin staat een oranje decoratief beeldje van een haas. De foto is gemaakt bij daglicht en toont de entree van de woning als achtergrond.

Lees verder

Verhaal

20 juli 2026

Thuis op de voorgrond: Marjon

Marjon van Griensven (65) woont in Kaatsheuvel en werkt al 35 jaar met veel plezier als woonadviseur bij woningcorporatie Casade. Ze is getrouwd met luitenant-generaal b.d. Hans van Griensven. Ze hebben twee zonen, Tim en Koen. Marjon gaat volgend jaar met pensioen. Ze wil er dan vaker op uit en vrijwilligerswerk gaan doen.

Tweeluikfoto van dezelfde persoon op verschillende momenten in zijn leven. Links een recente close-up van een man met kort grijs haar, ronde bril en een sjaal om de hals, gefotografeerd bij een terrasverwarmer. Rechts een archieffoto waarop hij als jonge militair in uniform naast een pantservoertuig staat, met militaire uitrusting en een geweer in de hand. De afbeelding benadrukt het contrast tussen toen en nu.

Lees verder

Verhaal

17 juli 2026

Veteranenondersteuner Eike-Jan

Veteraan Eike-Jan (64) merkte tijdens de 25-jarige reünie van zijn uitzending naar Libanon in 1981 dat sommige mensen zich anders gedroegen en problemen hadden. Ze liepen tegen dingen aan waar ze zelf geen oplossing voor wisten. ‘Dan ga je met elkaar praten. Zo kwam ook de nuldelijnsondersteuning ter sprake.’

Een persoon met een groene pet en outdoorjas staat in een bosrijke omgeving met mosbegroeide takken en jonge lentebegroeiing op de achtergrond. De persoon kijkt recht in de camera terwijl hij zich in de natuur bevindt tijdens een wandeling of verkenningstocht.

Lees verder

Verhaal

7 juli 2026

Ervaringsverhaal MOD’er Koen: Bouwen aan Balans

Voor Koen (42) was het MOD-programma Bouwen aan Balans van het Nederlands Veteraneninstituut (NLVi) een waardevolle stap in zijn persoonlijke ontwikkeling. Hij ging zonder grote verwachtingen het programma in, maar kwam thuis met nieuwe inzichten, praktische handvatten en een sterk gevoel van herkenning. Vooral het contact met andere militaire oorlogs- en dienstslachtoffers (MOD’ers) maakte veel indruk op hem. ‘Ik ging daar naartoe met: ik zie het wel. Maar ik ben naar buiten gelopen met het gevoel van: ik had het ook niet willen missen.’

Portret van een man met zonnebril in een groene, heuvelachtige omgeving. Hij staat buiten in de zon, met bomen en een landschap op de achtergrond.

Lees verder

Verhaal

2 juni 2026

Veteranenondersteuner Dré

Dré (67) werkte bijna 38 jaar bij de Koninklijke Luchtmacht. ‘Net toen ik wilde stoppen, startte de Nuldelijnsondersteuning (NOS) 2.0.’ Er kwam een bijeenkomst voor regio- en landelijk coördinatoren. ‘Vanaf dat moment ben ik er actiever mee aan de slag gegaan in de provincie waar ik woon, in Limburg.’

Vrijwilliger in opvallende werkkleding helpt mee op het Malieveld tijdens de opbouw van de Nederlandse Veteranendag. Op de achtergrond zijn tenten en materialen voor het evenement zichtbaar.”

Lees verder

Verhaal

1 juni 2026

Het verhaal van Joppe

Joppe (27) begint in juni 2024 aan zijn MDT-missie. Een traject dat onder andere bestaat uit een bivak, een driedaags kamp in Oirschot en een sociale missie, waarbij hij zich veertig uur inzet voor de maatschappij in de vorm van vrijwilligerswerk. Zo komt hij terecht bij het Nederlands Veteraneninstituut (NLVi) én de Nederlandse Veteranendag. ‘Veteranen hebben gevochten voor onze vrede en veiligheid,’ vertelt Joppe. ‘Ik heb daar veel respect voor. Door mee te helpen kan ik iets terugdoen.’

Lees verder

Verhaal

1 juni 2026

Het verhaal van Christa

Christa (62) is een paar jaar geleden gestopt bij de Koninklijke Marine als reservist, maar heeft tegenwoordig, al sinds 2008, haar koers gevonden richting het Malieveld als NLVi-vrijwilliger. ‘Toen ze vroegen of ik vrijwilliger wilde worden, zodat ik altijd naar het Malieveld kon blijven komen tijdens de Nederlandse Veteranendag, vond ik dat hartstikke leuk’.