Vrijheid
Koen omschrijft Bouwen aan Balans in een paar woorden als: ‘Vrij, maar toch samen.’ Dat gevoel kwam voor hem op verschillende momenten terug. Hij waardeerde vooral dat er rekening werd gehouden met de persoon achter de deelnemer. ‘Ik ben geen stilzitter. Ik heb ADHD. Daar werd echt rekening mee gehouden,’ vertelt hij. ‘Als anderen gingen wandelen, kon ik bijvoorbeeld sporten. Die vrijheid betekent veel voor mij. Dan is mijn koppie weer rustig en kan ik daarna weer voor de volle honderd procent meedoen aan het programma.’ Juist die combinatie van structuur en vrijheid maakte het programma voor hem sterk. Er was ruimte om op je eigen manier mee te doen, zonder dat je het gevoel had er alleen voor te staan.
Inzichten die blijven
Naast de gesprekken met lotgenoten heeft Koen ook veel gehad aan de oefeningen tijdens het programma. Vooral de TRE-oefeningen (Tension Release Exercises) zijn hem bijgebleven. Deze oefeningen helpen om spanning los te laten. ‘Dat zijn dingen die ik nu nog dagelijks of wekelijks gebruik,’ vertelt hij. ‘Dat stukje loslaten werkt echt voor mij.’ De oefeningen geven hem nog steeds handvatten om beter met spanning om te gaan in het dagelijks leven. Ook de begeleiding maakte indruk. ‘Lof voor de begeleiders,’ zegt Koen. ‘Hoe zij iedereen hebben laten zijn wie die is. Je wordt als individu bekeken. Je draait een beetje je eigen programma, maar toch ook weer samen. Dat is een hele sterke van het hele plaatje.’
Twijfel je nog of het programma iets voor jou is? Koen heeft daar een duidelijke boodschap over: ‘Baat het niet, dan schaadt het niet. Iedereen haalt er iets anders uit. Je praat niet met weer een psychiater uit de therapiewereld, maar met mensen die vergelijkbare ervaringen hebben. Daardoor krijg je waardevolle inzichten en houden zij je een spiegel voor.’
Voor Koen heeft het programma voor verlichting gezorgd. Misschien levert het jou ook nieuwe inzichten, herkenning of steun op. De eerste stap zetten is vaak het moeilijkst, maar kan uiteindelijk veel opleveren.
