Het verhaal van veteraan Anke Dorpmanns

leesverhaal

19 oktober 2012

Ik wil later absoluut kinderen. Vooral omdat ik niet meer bij defensie werk. Als moeder zou ik waarschijnlijk niet op missie zijn gegaan. Dat kan ik nu natuurlijk gemakkelijk zeggen. Maar het lijkt me moeilijk om je kind achter te laten. Wat vertel je een kind als je op missie gaat? Missen kinderen hun vader of moeder erg? Snappen ze wat een missie is? Weten ze hoelang hun vader of moeder wegblijft? Allemaal vragen waar ik geen antwoord op heb. Een goede vriend en vriendin van mij hebben twee kinderen. Allebei zijn ze militair. Het lijkt me heftig voor die kinderen als een van hen in de toekomst op missie gaat.

Mijn broer werkt nog wel bij defensie. Tijdens één van de thuisfront informatiedagen zag ik opvallend veel kinderen. Kinderen van militairen. Ik vroeg me af wat deze kinderen het meeste missen. De kinderen van de thuisfrontdag en de kinderen van mijn vriendin hebben mij daarom aan het denken gezet. Ik wilde hen helpen. Helpen om kinderen van veteranen voor te bereiden op de missie van hun vader of moeder. Er was nog maar weinig voorlichting voor kinderen, laat staan een boek over een mama of papa die op missie gaat. Dit is de reden dat ik mijn boek “mama is soldaat” heb geschreven. Mijn ultieme droom is dat ouders zich samen met hun kind voorbereiden op een missie. Papa en mama lezen op de bank voor uit mijn boek. Als militair wist ik soms zelf niet wat me te wachten stond op een missie. En in de omgeving van veteranen is vaak onbegrip. Niet-veteranen weten niet hoe het voelt om op uitzending te zijn geweest. Voor een kind is het daarom helemaal lastig om dat voor te stellen. Ik hoop daarom dat mijn boek kinderen kan helpen

Op 26 oktober verschijnt het boek van Anke Dorpmanns “mama is soldaat”

Andere recente verhalen

Bekijk alle verhalen

Persoon staat in de open voordeur van een bakstenen woning en kijkt in de richting van de camera. De persoon draagt een donkerblauw pak met een licht shirt en heeft de handen in de zakken. Op de achtergrond is een deel van de hal zichtbaar. Rechts onderin staat een oranje decoratief beeldje van een haas. De foto is gemaakt bij daglicht en toont de entree van de woning als achtergrond.

Lees verder

Verhaal

20 juli 2026

Thuis op de voorgrond: Marjon

Marjon van Griensven (65) woont in Kaatsheuvel en werkt al 35 jaar met veel plezier als woonadviseur bij woningcorporatie Casade. Ze is getrouwd met luitenant-generaal b.d. Hans van Griensven. Ze hebben twee zonen, Tim en Koen. Marjon gaat volgend jaar met pensioen. Ze wil er dan vaker op uit en vrijwilligerswerk gaan doen.

Tweeluikfoto van dezelfde persoon op verschillende momenten in zijn leven. Links een recente close-up van een man met kort grijs haar, ronde bril en een sjaal om de hals, gefotografeerd bij een terrasverwarmer. Rechts een archieffoto waarop hij als jonge militair in uniform naast een pantservoertuig staat, met militaire uitrusting en een geweer in de hand. De afbeelding benadrukt het contrast tussen toen en nu.

Lees verder

Verhaal

17 juli 2026

Veteranenondersteuner Eike-Jan

Veteraan Eike-Jan (64) merkte tijdens de 25-jarige reünie van zijn uitzending naar Libanon in 1981 dat sommige mensen zich anders gedroegen en problemen hadden. Ze liepen tegen dingen aan waar ze zelf geen oplossing voor wisten. ‘Dan ga je met elkaar praten. Zo kwam ook de nuldelijnsondersteuning ter sprake.’

Een persoon met een groene pet en outdoorjas staat in een bosrijke omgeving met mosbegroeide takken en jonge lentebegroeiing op de achtergrond. De persoon kijkt recht in de camera terwijl hij zich in de natuur bevindt tijdens een wandeling of verkenningstocht.

Lees verder

Verhaal

7 juli 2026

Ervaringsverhaal MOD’er Koen: Bouwen aan Balans

Voor Koen (42) was het MOD-programma Bouwen aan Balans van het Nederlands Veteraneninstituut (NLVi) een waardevolle stap in zijn persoonlijke ontwikkeling. Hij ging zonder grote verwachtingen het programma in, maar kwam thuis met nieuwe inzichten, praktische handvatten en een sterk gevoel van herkenning. Vooral het contact met andere militaire oorlogs- en dienstslachtoffers (MOD’ers) maakte veel indruk op hem. ‘Ik ging daar naartoe met: ik zie het wel. Maar ik ben naar buiten gelopen met het gevoel van: ik had het ook niet willen missen.’

Portret van een man met zonnebril in een groene, heuvelachtige omgeving. Hij staat buiten in de zon, met bomen en een landschap op de achtergrond.

Lees verder

Verhaal

2 juni 2026

Veteranenondersteuner Dré

Dré (67) werkte bijna 38 jaar bij de Koninklijke Luchtmacht. ‘Net toen ik wilde stoppen, startte de Nuldelijnsondersteuning (NOS) 2.0.’ Er kwam een bijeenkomst voor regio- en landelijk coördinatoren. ‘Vanaf dat moment ben ik er actiever mee aan de slag gegaan in de provincie waar ik woon, in Limburg.’

Vrijwilliger in opvallende werkkleding helpt mee op het Malieveld tijdens de opbouw van de Nederlandse Veteranendag. Op de achtergrond zijn tenten en materialen voor het evenement zichtbaar.”

Lees verder

Verhaal

1 juni 2026

Het verhaal van Joppe

Joppe (27) begint in juni 2024 aan zijn MDT-missie. Een traject dat onder andere bestaat uit een bivak, een driedaags kamp in Oirschot en een sociale missie, waarbij hij zich veertig uur inzet voor de maatschappij in de vorm van vrijwilligerswerk. Zo komt hij terecht bij het Nederlands Veteraneninstituut (NLVi) én de Nederlandse Veteranendag. ‘Veteranen hebben gevochten voor onze vrede en veiligheid,’ vertelt Joppe. ‘Ik heb daar veel respect voor. Door mee te helpen kan ik iets terugdoen.’

Lees verder

Verhaal

1 juni 2026

Het verhaal van Christa

Christa (62) is een paar jaar geleden gestopt bij de Koninklijke Marine als reservist, maar heeft tegenwoordig, al sinds 2008, haar koers gevonden richting het Malieveld als NLVi-vrijwilliger. ‘Toen ze vroegen of ik vrijwilliger wilde worden, zodat ik altijd naar het Malieveld kon blijven komen tijdens de Nederlandse Veteranendag, vond ik dat hartstikke leuk’.