De onzichtbare frontliner

leesverhaal

23 april 2025

Veteranen die leren leven met hun trauma's. Zij nemen het heft in eigen hand en zetten letterlijk stappen naar een beter leven. Tekst: Sanne van de Grift/ Fotografie: Gerard Wessel

Ik heb… een uitdaging

‘Terwijl ik in 2000 al de diagnose PTSS kreeg, heb ik gewoon doorgewerkt tot 2020. Na de landmacht ging ik naar de politie en daarna aan het werk in de psychiatrische zorgverlening. Ik viel om toen mijn vrouw zwanger was van onze jongste en iemand mij vroeg “wie is George Hermans eigenlijk?” Ik moest erkennen dat ik dat niet meer wist. Ik kon niet meer.

Ik ging door mijn diepste dal en ben er nog niet helemaal uit. Bij de politie heb ik veel suïcides gezien en dat wilde ik echt niet, zeker ook niet voor mijn kinderen. Ik moest terug naar een basis die goed voelt: lekker lopen, rugzak op en gaan. Voor mij geeft die rugzak ook geborgenheid. Je voelt een druk op je schouders en heupen die je afleidt van de kilometers.

Langzaam maar zeker werd er een idee geboren. Ik wilde een eerbetoon brengen aan (oud-)collega’s die alles hebben gegeven, zowel fysiek als mentaal. Niet alleen aan veteranen maar aan alle ‘first responders’ (ik noem ze frontliners) en hun gezinnen die iedere dag een strijd voeren om deel te nemen aan het dagelijks leven.

Inmiddels organiseer ik met stichting De onzichtbare frontliner elk jaar een sponsormars van 112 kilometer in 24 uur. In dat etmaal pel je jezelf helemaal af. Je sleept elkaar erdoorheen. Met de opbrengsten steunen we frontliners én hun omgeving tijdens hun diagnosetraject. Het is in die periode zó belangrijk om af en toe uit eten te gaan, even op vakantie of samen eropuit. Het is van levensbelang dat je elkaar juist dán niet verliest.’

Soldaat-1 b.d. George Hermans (48 jaar)
Missies: Bosnië (Luchtmobiele Brigade, 1996, 1999)
Toen: verkenner/ MAG-schutter
Nu: huisvader en oprichter De onzichtbare frontliner

Meer Checkpoint?

Dit artikel verscheen ook in Checkpoint 03/2025.

Lees Checkpoint 03 digitaal

Andere recente verhalen

Bekijk alle verhalen

Persoon staat in de open voordeur van een bakstenen woning en kijkt in de richting van de camera. De persoon draagt een donkerblauw pak met een licht shirt en heeft de handen in de zakken. Op de achtergrond is een deel van de hal zichtbaar. Rechts onderin staat een oranje decoratief beeldje van een haas. De foto is gemaakt bij daglicht en toont de entree van de woning als achtergrond.

Lees verder

Verhaal

20 juli 2026

Thuis op de voorgrond: Marjon

Marjon van Griensven (65) woont in Kaatsheuvel en werkt al 35 jaar met veel plezier als woonadviseur bij woningcorporatie Casade. Ze is getrouwd met luitenant-generaal b.d. Hans van Griensven. Ze hebben twee zonen, Tim en Koen. Marjon gaat volgend jaar met pensioen. Ze wil er dan vaker op uit en vrijwilligerswerk gaan doen.

Tweeluikfoto van dezelfde persoon op verschillende momenten in zijn leven. Links een recente close-up van een man met kort grijs haar, ronde bril en een sjaal om de hals, gefotografeerd bij een terrasverwarmer. Rechts een archieffoto waarop hij als jonge militair in uniform naast een pantservoertuig staat, met militaire uitrusting en een geweer in de hand. De afbeelding benadrukt het contrast tussen toen en nu.

Lees verder

Verhaal

17 juli 2026

Veteranenondersteuner Eike-Jan

Veteraan Eike-Jan (64) merkte tijdens de 25-jarige reünie van zijn uitzending naar Libanon in 1981 dat sommige mensen zich anders gedroegen en problemen hadden. Ze liepen tegen dingen aan waar ze zelf geen oplossing voor wisten. ‘Dan ga je met elkaar praten. Zo kwam ook de nuldelijnsondersteuning ter sprake.’

Een persoon met een groene pet en outdoorjas staat in een bosrijke omgeving met mosbegroeide takken en jonge lentebegroeiing op de achtergrond. De persoon kijkt recht in de camera terwijl hij zich in de natuur bevindt tijdens een wandeling of verkenningstocht.

Lees verder

Verhaal

7 juli 2026

Ervaringsverhaal MOD’er Koen: Bouwen aan Balans

Voor Koen (42) was het MOD-programma Bouwen aan Balans van het Nederlands Veteraneninstituut (NLVi) een waardevolle stap in zijn persoonlijke ontwikkeling. Hij ging zonder grote verwachtingen het programma in, maar kwam thuis met nieuwe inzichten, praktische handvatten en een sterk gevoel van herkenning. Vooral het contact met andere militaire oorlogs- en dienstslachtoffers (MOD’ers) maakte veel indruk op hem. ‘Ik ging daar naartoe met: ik zie het wel. Maar ik ben naar buiten gelopen met het gevoel van: ik had het ook niet willen missen.’

Portret van een man met zonnebril in een groene, heuvelachtige omgeving. Hij staat buiten in de zon, met bomen en een landschap op de achtergrond.

Lees verder

Verhaal

2 juni 2026

Veteranenondersteuner Dré

Dré (67) werkte bijna 38 jaar bij de Koninklijke Luchtmacht. ‘Net toen ik wilde stoppen, startte de Nuldelijnsondersteuning (NOS) 2.0.’ Er kwam een bijeenkomst voor regio- en landelijk coördinatoren. ‘Vanaf dat moment ben ik er actiever mee aan de slag gegaan in de provincie waar ik woon, in Limburg.’

Vrijwilliger in opvallende werkkleding helpt mee op het Malieveld tijdens de opbouw van de Nederlandse Veteranendag. Op de achtergrond zijn tenten en materialen voor het evenement zichtbaar.”

Lees verder

Verhaal

1 juni 2026

Het verhaal van Joppe

Joppe (27) begint in juni 2024 aan zijn MDT-missie. Een traject dat onder andere bestaat uit een bivak, een driedaags kamp in Oirschot en een sociale missie, waarbij hij zich veertig uur inzet voor de maatschappij in de vorm van vrijwilligerswerk. Zo komt hij terecht bij het Nederlands Veteraneninstituut (NLVi) én de Nederlandse Veteranendag. ‘Veteranen hebben gevochten voor onze vrede en veiligheid,’ vertelt Joppe. ‘Ik heb daar veel respect voor. Door mee te helpen kan ik iets terugdoen.’

Lees verder

Verhaal

1 juni 2026

Het verhaal van Christa

Christa (62) is een paar jaar geleden gestopt bij de Koninklijke Marine als reservist, maar heeft tegenwoordig, al sinds 2008, haar koers gevonden richting het Malieveld als NLVi-vrijwilliger. ‘Toen ze vroegen of ik vrijwilliger wilde worden, zodat ik altijd naar het Malieveld kon blijven komen tijdens de Nederlandse Veteranendag, vond ik dat hartstikke leuk’.