leesverhaal
28 juni 2018
Het Midden-Oosten, een regio ingeklemd tussen werelddelen, bakermat van onze beschaving en kraamkamer van drie grote religies. Als kruispunt van culturen en doorgangsroute tussen oost en west is het een fascinerend gebied, maar ook een regio waar de scherpe kanten van de koloniale erfenis nog altijd wonden veroorzaken. Het is een gebied waar met tussenpozen al een eeuw gevochten wordt om water, geloof en olie.
En ondanks de verkoelende bries van de Arabische Lente blijft het een regio waar de gemoederen soms hoog oplopen en waar de hitte van het gevecht vaak niet onderdoet voor de hitte van de zon boven eindeloze zandvlaktes.
De Nederlandse militaire betrokkenheid bij de regio was de afgelopen zestig jaar intensief met deelname aan vijftien vredesmissies en de inzet van ruim 27.000 militairen. Tot die inzet behoren bekende vredesmissies, zoals UNIFIL in Zuid-Libanon (1979-1985) en SFIR in Irak (2003-2005), maar ook minder bekende, zoals MFO (1982-1995) en de soortgelijke waarnemingsmissie UNTSO waaraan de Nederlandse krijgsmacht nu al ruim zestig jaar (!) deelneemt. Voor de goede orde: Afghanistan behoort niet tot het Midden-Oosten, ook al wordt dat nogal eens gedacht.
De Nederlandse militairen die sinds 1956 zijn ingezet in landen als Egypte, Israël, Syrië, Jemen, Libanon, Koeweit en Irak of in aangrenzende wateren deden de meest uiteenlopende indrukken op. Een thema dat in veel interviews benoemd wordt is het hete en droge klimaat:
UNIFIL-veteraan Van der Pol (Libanon)
SFIR-veteraan Van der Veer (Irak):
Maar natuurlijk gaat het in deze interviews over veel meer dan de hitte. Veteranen van missies in het Midden-Oosten hebben van alles meegemaakt. Geïnteresseerd in hun verhalen of juist in ervaringen van veteranen van missies in andere werelddelen? Ga dan naar www.veteranenvertellen.nl en beluister meer!
