Emotioneel, dat klappen van het publiek

leesverhaal

26 juni 2017

Staney Renon rijdt vandaag mee in het défilé in een witte UNIFIL pantser-ambulance. “Na mijn uitzending naar Libanon kreeg ik meerdere beroertes. Ik was toen 20 jaar en bijna klaar met mijn opleiding voor de binnenvaart. Het was mijn droom te varen en dat is het nóg. Ik zat na mijn beroertes aanvankelijk in een rolstoel, nu loop ik weer. Ik heb mijn droom naar zee te gaan nooit losgelaten, ik werk daar nu opnieuw hard aan.”

Ik ben er al 13 jaar bij

De uitzending heeft hem gevormd. “Al dertien jaar doe ik mee aan het Nationaal Défilé, en elke keer weer is het emotioneel. Dat klappen van het publiek. Ik heb op mijn achttiende mijn leven in de waagschaal gesteld in Libanon als dienstplichtig snot-apie. Hier op het Malieveld en bij het défilé tref ik dan de jongens weer even van toen, soms voor het eerst sinds de uitzending. En als je hier dan om je heen kijkt en je ziet ook al die andere lichtingen en krijgsmachtdelen… wanneer houdt de oorlog ooit op, denk je dan.”

Andere recente verhalen

Bekijk alle verhalen
Twee personen staan in het Nationaal Militair Museum in Soesterberg voor een groene militaire helikopter van de Koninklijke Luchtmacht. Op de achtergrond zijn meerdere historische vliegtuigen en helikopters te zien in een grote, goed verlichte tentoonstellingshal met hoge plafonds. De helikopter vormt het centrale decor van de foto.

Lees verder

Verhaal

27 juli 2026

Sisters in arms: Mirjam en Jendy
Ze houden van de Bölkow-helikopter en koesteren hun vriendschap. Jendy en Mirjam hebben zich zes jaar lang ingezet voor Vrouw en Defensie en droegen vorig jaar het stokje over. Ze bellen elkaar soms urenlang.