Emotioneel, dat klappen van het publiek

leesverhaal

26 juni 2017

Staney Renon rijdt vandaag mee in het défilé in een witte UNIFIL pantser-ambulance. “Na mijn uitzending naar Libanon kreeg ik meerdere beroertes. Ik was toen 20 jaar en bijna klaar met mijn opleiding voor de binnenvaart. Het was mijn droom te varen en dat is het nóg. Ik zat na mijn beroertes aanvankelijk in een rolstoel, nu loop ik weer. Ik heb mijn droom naar zee te gaan nooit losgelaten, ik werk daar nu opnieuw hard aan.”

Ik ben er al 13 jaar bij

De uitzending heeft hem gevormd. “Al dertien jaar doe ik mee aan het Nationaal Défilé, en elke keer weer is het emotioneel. Dat klappen van het publiek. Ik heb op mijn achttiende mijn leven in de waagschaal gesteld in Libanon als dienstplichtig snot-apie. Hier op het Malieveld en bij het défilé tref ik dan de jongens weer even van toen, soms voor het eerst sinds de uitzending. En als je hier dan om je heen kijkt en je ziet ook al die andere lichtingen en krijgsmachtdelen… wanneer houdt de oorlog ooit op, denk je dan.”

Andere recente verhalen

Bekijk alle verhalen
Persoon staat in de open voordeur van een bakstenen woning en kijkt in de richting van de camera. De persoon draagt een donkerblauw pak met een licht shirt en heeft de handen in de zakken. Op de achtergrond is een deel van de hal zichtbaar. Rechts onderin staat een oranje decoratief beeldje van een haas. De foto is gemaakt bij daglicht en toont de entree van de woning als achtergrond.

Lees verder

Verhaal

20 juli 2026

Thuis op de voorgrond: Marjon
Marjon van Griensven (65) woont in Kaatsheuvel en werkt al 35 jaar met veel plezier als woonadviseur bij woningcorporatie Casade. Ze is getrouwd met luitenant-generaal b.d. Hans van Griensven. Ze hebben twee zonen, Tim en Koen. Marjon gaat volgend jaar met pensioen. Ze wil er dan vaker op uit en vrijwilligerswerk gaan doen.