Geen krijgsmacht zonder munitie, geen munitie zonder het munitiebedrijf

leesverhaal

22 september 2017

Iedere dag zetten de medewerkers van het munitiebedrijf zich met hart en ziel in voor veilige en tijdige munitie. Onder hen Afghanistan-veteraan sergeant-majoor Gerwin. In Kandahar was hij als specialist wapentechniek verantwoordelijk voor de herbewapening van de F16’s in de strijd tegen de Taliban. Nog altijd houdt hij zich bezig met ‘bommen en granaten’. Overal waar Nederlandse militairen oefenen en op uitzending zijn, bewaakt hij met zijn teams de kwaliteit en de veiligheid van de munitie.

Eind 2008 ging de 40-jarige Gerwin voor vier maanden op missie naar Afghanistan, waar hij als loadchief  verantwoordelijk was voor het bewapenen van de F-16’s. Zijn werk bestond onder andere uit het vullen van het boordkanon en het hangen van de bommen – Laser en GPS geleide bommen van het type GBU-12 en GBU-38 – onder de vier F16’s. Hij zat er in een onrustige periode, waardoor de F16’s regelmatig in actie moesten komen. Gerwin:

Inkomende raketten

Toch heeft die opmerking wel enige relativering nodig. Kandahar werd regelmatig bestookt met rakketten en soms kwamen die gevaarlijk dichtbij.

Terug in Nederland, moest ik daar aan wennen. Toen de sirene ging op de eerste maandag van de maand, was mijn eerste reactie om naar een schuilbunker te willen gaan.

Hoge kwaliteitseisen

Sinds die tijd is Gerwin nog verschillende malen in uitzendgebieden geweest, alleen dan voor kortere periodes van drie tot zes weken. Zo heeft hij nog niet zo lang geleden de trainingsmissie in Irak bezocht.

Met bompak en al naar voren

Inmiddels werkt Gerwin bijna twintig jaar bij Defensie en hij ziet zijn werk nog altijd als uitdagend en afwisselend. Gerwin: “Je weet vaak niet waar je volgende week heen gestuurd wordt. Op bijna elke oefening, waar ook ter wereld, gaan wij mee om de (retour)munitie te controleren, te verpakken of eventueel te vernietigen. Ook een stukje advies en assistentie hoort hierbij.” Een andere taak voor Gerwin en zijn teams, is dat zij op de oefenterreinen in Nederland de schietkampen ondersteunen bij incidenten (met munitie/wapens) en  blindgangers (weigeraars),  ruimen in het binnenterrein. Dan kan het gaan om munitie uit de Tweede Wereldoorlog, maar ook om handgranaten die tijdens de oefening niet zijn ontploft.

Dan gaan we dus met bompak en al naar voren.

Herstel munitievoorraad

De afgelopen jaren is de munitievoorraad aanleiding geweest tot diverse publicatie en Kamerdebatten. Gerwin merkt dat met het extra geld voor Defensie, de munitievoorraad langzamerhand weer op peil komt. “Vanwege de bezuinigingen hebben we een aantal jaren geen grote partijen ingekocht. Die komen nu wel weer binnen. Onlangs nog kregen we een voorwaarschuwing voor een aantal grote levering in het najaar, waar wij de in-inspectie van doen. We zijn nu druk bezig om personeel aan te nemen, om al dat werk goed aan te kunnen.”

Andere recente verhalen

Bekijk alle verhalen
vrouwelijke veteraan in blauw Veteranentenue. Ze staat buiten met groene bomen en een gebouw op de achtergrond. Ze kijkt met een glimlach naar de camera.

Lees verder

Verhaal

30 april 2026

Veteraan Alice in erecouloir
Voor veteraan Alice krijgt 4 mei een extra persoonlijke betekenis. In de erecouloir op de Dam staat zij niet alleen als veteraan, maar ook als kleindochter van een vrouw die de Japanse interneringskampen overleefde. Missie: UNMEE
Mannelijke veteraan in veteranenpak met baret kijkt schuin omhoog voor een donkere achtergrond.

Lees verder

Verhaal

30 april 2026

Veteraan John in erecouloir
Op 4 mei staat veteraan John in de erecouloir op de Dam, samen met zijn schoonzoon Joshua. Twee generaties, ieder met hun eigen verhaal, maar verbonden door hun inzet en hun kijk op vrijheid. Missie: UNIFIL (Libanon)

Lees verder

Verhaal

29 april 2026

Veteraan Aris en assistentiehond Ties
Veteraan Aris werd in de jaren ’90 als dienstplichtig militair uitgezonden naar voormalig Joegoslavië (het huidige Bosnië). Daar heeft hij een posttraumatische stressstoornis (PTSS) opgelopen. Inmiddels heeft hij assistentiehond Ties. Dankzij Ties zijn zijn klachten een stuk draaglijker geworden. ‘Hij voelt aan wat ik zelf nog niet doorheb.’
Man in blauw veteranenpak met baret. Hij kijk recht vooruit en is buiten opgesteld met een groene achtergrond.

Lees verder

Verhaal

29 april 2026

Veteraan Joshua in erecouloir
Joshua werkt sinds 2009 bij de Koninklijke Marine en is sergeant bij de verbindingsdienst. Hij is nog steeds actief bij Defensie en zet zich dagelijks in voor vrede en veiligheid. Missie(s): SNMG‑2 (Somalië) 2×, Ebola‑missie (West‑Afrika) en Humanitaire inzet Bahama’s.

Lees verder

Verhaal

5 februari 2026

Thuis op de voorgrond: Judith
'Veel taken in het gezin komen bij mij terecht, maar we hebben ons ritme gevonden.' Judith (51) heeft in Tilburg de lerarenopleiding gedaan en is daarna in het speciaal onderwijs gaan werken. Inmiddels geeft ze les in Alkmaar op het Heliomare College voor leerlingen met een verstandelijke beperking. Ze is getrouwd met Otto (48). Samen hebben ze drie dochters van 17, 15 en 14 jaar. Otto is veteraan (Kosovo) en reservist bij de marine.

Lees verder

Verhaal

5 februari 2026

Brothers in arms: Jaska en Arnold
'Arnold en zijn vrouw zijn voogd van onze kinderen'. Jaska en Arnold zijn vrienden voor het leven. Ze zaten samen in Kosovo, liepen vele kilometers hard, gingen samen op vakantie en zullen elkaar nooit uit het oog verliezen.