Het verhaal van veteraan Frans Matser

leesverhaal

4 april 2012

Tradities, zo luidt het thema op dit veteranenblog deze maand. Ik beschreef al eerder hoe ik als NAVO-onderhandelaar na de oorlog in Bosnië bij de voormalige strijdende partijen typisch Nederlandse onderhandelingstradities introduceerde. Kleffe witte broodjes en een glas melk, net zo lang totdat er een resultaat zou liggen. Daarna kwamen pas de warme spijzen.

Daar ter plekke genoot ik van een mooie militaire traditie: het achteraf delen van militaire strijdplannen. De vertegenwoordiger van de Kroaten bij de onderhandelingen was tijdens de oorlog een hooggeplaatste militair geweest. Na afloop van de onderhandelingen stond hij erop mij mee te nemen op excursie. Heuvel voor heuvel, en kilometer voor kilometer vertelde hij mij hoe hij en zijn manschappen het Bosnisch-Kroatisch Stadje Jajce van de Servische bezetter hadden bevrijd. Vanuit de heuvels naderden wij het dorp alwaar de burgemeester en directeur van de plaatselijke VVV ons stonden op te wachten. Geen kleffe broodjes en kannen melk, maar een fantastische ontvangst viel ons ten deel. Een mooie herinnering.

Andere recente verhalen

Bekijk alle verhalen
vrouwelijke veteraan in blauw Veteranentenue. Ze staat buiten met groene bomen en een gebouw op de achtergrond. Ze kijkt met een glimlach naar de camera.

Lees verder

Verhaal

30 april 2026

Veteraan Alice in erecouloir
Voor veteraan Alice krijgt 4 mei een extra persoonlijke betekenis. In de erecouloir op de Dam staat zij niet alleen als veteraan, maar ook als kleindochter van een vrouw die de Japanse interneringskampen overleefde. Missie: UNMEE
Mannelijke veteraan in veteranenpak met baret kijkt schuin omhoog voor een donkere achtergrond.

Lees verder

Verhaal

30 april 2026

Veteraan John in erecouloir
Op 4 mei staat veteraan John in de erecouloir op de Dam, samen met zijn schoonzoon Joshua. Twee generaties, ieder met hun eigen verhaal, maar verbonden door hun inzet en hun kijk op vrijheid. Missie: UNIFIL (Libanon)

Lees verder

Verhaal

29 april 2026

Veteraan Aris en assistentiehond Ties
Veteraan Aris werd in de jaren ’90 als dienstplichtig militair uitgezonden naar voormalig Joegoslavië (het huidige Bosnië). Daar heeft hij een posttraumatische stressstoornis (PTSS) opgelopen. Inmiddels heeft hij assistentiehond Ties. Dankzij Ties zijn zijn klachten een stuk draaglijker geworden. ‘Hij voelt aan wat ik zelf nog niet doorheb.’
Man in blauw veteranenpak met baret. Hij kijk recht vooruit en is buiten opgesteld met een groene achtergrond.

Lees verder

Verhaal

29 april 2026

Veteraan Joshua in erecouloir
Joshua werkt sinds 2009 bij de Koninklijke Marine en is sergeant bij de verbindingsdienst. Hij is nog steeds actief bij Defensie en zet zich dagelijks in voor vrede en veiligheid. Missie(s): SNMG‑2 (Somalië) 2×, Ebola‑missie (West‑Afrika) en Humanitaire inzet Bahama’s.

Lees verder

Verhaal

5 februari 2026

Thuis op de voorgrond: Judith
'Veel taken in het gezin komen bij mij terecht, maar we hebben ons ritme gevonden.' Judith (51) heeft in Tilburg de lerarenopleiding gedaan en is daarna in het speciaal onderwijs gaan werken. Inmiddels geeft ze les in Alkmaar op het Heliomare College voor leerlingen met een verstandelijke beperking. Ze is getrouwd met Otto (48). Samen hebben ze drie dochters van 17, 15 en 14 jaar. Otto is veteraan (Kosovo) en reservist bij de marine.

Lees verder

Verhaal

5 februari 2026

Brothers in arms: Jaska en Arnold
'Arnold en zijn vrouw zijn voogd van onze kinderen'. Jaska en Arnold zijn vrienden voor het leven. Ze zaten samen in Kosovo, liepen vele kilometers hard, gingen samen op vakantie en zullen elkaar nooit uit het oog verliezen.