Het verhaal van veteraan Marc van de Kuilen

leesverhaal

7 augustus 2012

De Olympische Spelen 2012 zijn net spectaculair afgesloten in London. Nu komt het startschot voor de Paralympische Spelen. Deze beginnen op 29 augustus in London. Marc van de Kuilen (24) en Marc de Hond (34) spelen samen in het Nederlands rolstoelbasketbal team. Marc de Hond is tv-presentator, ondernemer, schrijver en basketballer. Deze week is hij onze nieuwe gastblogger. Hij vertelt over rolstoelbasketbal en over teamgenoot Marc van de Kuilen.
Accepteer de marketing-cookies om deze video te bekijken.
Doet de knop het niet?
Schakel dan je adblocker uit en herlaad de pagina.
Documentaire “doorgaan”over het Nederlands rolstoelbasketbalteam in de voorbereiding op het Europees Kampioenschap dat in september 2011 in Israël werd gespeeld en waar kwalificatie voor de Paralympische Spelen 2012 in Londen op het spel staat.

Marc van de Kuilen en ik trainen en zien elkaar bijna elke dag op Papendal. Over onze handicaps hebben we het niet vaak. Ik vraag er ook niet naar. Ik weet wel wat er met Marc in Afghanistan is gebeurd. Iedereen kent zijn verhaal. Bij ons telt dat je een goede basketballer bent. Marc van de Kuilen is ijzersterk, hij kan veel hebben, is een enorme doorzetter en hij heeft droge humor. In ons team wordt veel met humor opgelost.

Met mijn dwarslaesie kan ik mijn onderlichaam voelen, maar bewegen gaat slecht. Sporten helpt tegen mijn pijn en dit dwingt mij om te blijven sporten. Net als voor Marc van de Kuilen is het rolstoelbasketbal daarom belangrijk voor mij. Of eigenlijk sporten in het algemeen. Ik heb allerlei sporten geprobeerd, zwemmen, tennis en zelfs speerwerpen.

Rolstoelbasketbal blijft het leukst. Voor mijn dwarslaesie was ik keeper in een voetbalteam en die kwaliteiten komen nu weer van pas. Ik heb goed balgevoel. Mijn positie is ‘forward”. Ik speel dus veel samen met Marc van de Kuilen, omdat hij center is. Posities op het veld bij rolstoelbasketbal worden min of meer door je handicap bepaald. Hoe lichter je handicap, hoe hoger je in de stoel zit. Marc van de Kuilen mist zijn benen en heeft daardoor een lagere handicap dan ik, hij kan zijn hele bovenlichaam gebruiken. Hij zit hoog in zijn stoel. Voor mij is het moeilijk om Marc te verdedigen. Hij is in zijn stoel gewoon een kop groter dan ik. Ik heb een hogere handicap en ik moet mezelf dus goed vastzetten in mijn sportstoel om te spelen. Ook kan ik mijn buik en rugspieren niet gebruiken.

Helaas, hebben we ons vorig jaar op het EK niet kunnen plaatsen voor de Paralympische spelen. We hebben er drie jaar voor getraind. Het had me erg gaaf geleken. Op dit moment weet ik niet of ik tot aan de Paralympische spelen in Rio de Janeiro zo intensief blijf trainen. Ik bekijk per jaar wat ik ga doen. Wel zou ik iedereen een keer willen uitnodigen om te kijken bij een rolstoelbasketbalwedstrijd. Deze week is het Papendaltoernooi en daar komen Marc en ik in actie tegen de beste teams van de wereld.

Wil je 16 t/m 18 augustus 2012 naar het Papendaltoernooi? Kijk op www.rolstoelbasketbal.nl voor het wedstrijdoverzicht, toegang is gratis.

Andere recente verhalen

Bekijk alle verhalen
Persoon staat in de open voordeur van een bakstenen woning en kijkt in de richting van de camera. De persoon draagt een donkerblauw pak met een licht shirt en heeft de handen in de zakken. Op de achtergrond is een deel van de hal zichtbaar. Rechts onderin staat een oranje decoratief beeldje van een haas. De foto is gemaakt bij daglicht en toont de entree van de woning als achtergrond.

Lees verder

Verhaal

20 juli 2026

Thuis op de voorgrond: Marjon
Marjon van Griensven (65) woont in Kaatsheuvel en werkt al 35 jaar met veel plezier als woonadviseur bij woningcorporatie Casade. Ze is getrouwd met luitenant-generaal b.d. Hans van Griensven. Ze hebben twee zonen, Tim en Koen. Marjon gaat volgend jaar met pensioen. Ze wil er dan vaker op uit en vrijwilligerswerk gaan doen.