leesverhaal
19 augustus 2015
Toen ze elkaar net kenden, verbleef Mark doordeweeks op de kazerne in Garderen. “Soms bleef ik stiekem bij hem slapen. Dan werd er een extra bed voor mij neergezet en sliep ik gezellig bij Mark en zijn maat op de kamer. Dat mocht natuurlijk niet, we deden het gewoon. Ik voelde me er helemaal thuis. Mark loodste me door de poort en de volgende ochtend vertrok ik weer.”
“We wilden samen een huis kopen, maar de uitzending naar Afghanistan kwam ertussen. Mark wilde zich voor die tijd nergens aan vastleggen, eerst eens kijken of onze relatie die maanden van uitzending zou overleven. Zelf was ik daar niet zo bang voor. Maar Mark wel, door ervaringen tijdens een andere uitzending.”
“We belden vaak en hielden elkaar op afstand op de hoogte van wat we deden. Als hij hoorde dat ik naar een feestje ging of op stap was met vrienden, was Mark bezorgd. Hij was bang mij kwijt te raken. Maar ik ben best wel een feestbeest en hou van uitgaan. Daarbij ben ik hem altijd trouw gebleven. Die telefoongesprekken waren niet makkelijk.”
“Toen Mark na zes maanden Afghanistan thuiskwam, ging ik hem samen met zijn ouders met de auto ophalen in Keulen. Ik was zo ontzettend zenuwachtig en vol verlangen. Er ging zoveel door mijn hoofd! Toen ik hem zag, rende ik naar hem toe en sprong ik in zijn armen. Ik hing als een aapje om hem heen, zó blij was ik hem weer te zien.”
“Zijn vader reed verkeerd op de terugweg naar huis, maar Mark en ik zaten innig samen op de achterbank en ik dacht: ‘Wat kan mij het schelen, dan komen we toch niet thuis! Ik zit hier heerlijk met hem op de achterbank.’”
De missie was in meerdere opzichten geslaagd: Mark was veilig thuis en de relatie had de beproeving doorstaan. “De dag na zijn thuiskomst had ik een bezichtiging voor een koophuis geregeld. Vlak daarna hebben we dat huis gekocht. Na de uitzending en alle heisa eromheen hebben we onvoorwaardelijk voor elkaar gekozen.
