In 2001 tekende Bruno bij Defensie. ‘Ik heb geen zin meer in school, dus ga ik maar het leger in’, zo was zijn motivatie destijds. Hij kwam terecht bij 103 constructiecompagnie in Wezep. “Toen moest ik alsnog een jaar naar school. De aanpak was alleen anders en motiveerde mij toen wel.” In dat jaar werd Bruno opgeleid tot technisch specialist, met name op het gebied van lassen en plaatwerken. Essentiele vaardigheden bij het opbouwen van kampementen en herstellen van voertuigen.
Irak
In die rol werd hij eind 2003, pas 19 jaar oud, voor vijf maanden uitgezonden naar Irak, als onderdeel van de Nederlandse bijdrage aan Stabilisation Force Iraq (SFIR). Een bijdrage die bestond uit de inzet van een versterkt mariniersbataljon in de provincie Al-Muthanna in het Britse divisievak, aangevuld met onder andere een geniecompagnie. Van de 32 genisten in de tweede rotatie, was Bruno de enige in zijn specialisme en moest hij zodoende vaak ‘de poort uit’. Bruno:
Beschietingen
Tijdens die werkzaamheden werd Bruno op een gegeven moment beschoten. Een gebeurtenis die de nodige impact had. “Vanaf dat moment was ik opeens 24/7 alert. Continue ben je op je hoede en je hebt eigenlijk geen tijd om rust te nemen. Dat heb ik nu nog. Ik slik medicijnen om rustig te blijven.” Daarnaast zijn er in die periode dingen gebeurd waar Bruno liever niet over praat. Het zorgde er in elk geval voor dat hij als een ander mens thuiskwam.
PTSS
Bruno bleef functioneren binnen verschillende functies, onder andere als bermbomspecialist, maar in 2014 ging het echt helemaal mis. Het bewuste incident liep zo hoog op, dat voor zijn vrouw en zijn ouders de maat vol was.
Weer contact
Ondanks diverse behandeltrajecten, ervaart Bruno nog dagelijks de gevolgen van zijn uitzending. “Ik ben bijvoorbeeld nog steeds bang om alleen naar de winkel te gaan, verjaardagen vermijd ik het liefst en ook mijn kinderen haal ik liever niet alleen van school op.” Toch ziet hij de toekomst inmiddels positief tegemoet.
Opleiding van Kane
Maar Bruno erkent dat er meer nodig is om een betere aansluiting te vinden bij familie, vrienden en samenleving. Daarom wil hij Kane graag opleiden tot hulphond. Om Kane volwaardig als hulphond te kunnen inzetten, gaat Bruno aan de slag met instructeurs van de stichting BultersMekke. De opleiding hiervoor duurt een kleine twee jaar en wordt afgesloten met een internationaal erkend examen. Bruno:
