leesverhaal
26 maart 2014
De regionale veteranendag in Goirle vond ik perfect georganiseerd. Er stond een YP voertuig op het plein, dat is een gepantserd militair voertuig, welke tijdens de dag korte ritjes maakte. De benzinedampen van die YP brachten herinneringen bij mij naar boven van mijn tijd op missie. Er waren verschillende stands waarvan ik de bandritzer het meest indrukkende vond. Je staat in het midden van de mobiele stand en om je heen zie en hoor je allerlei beelden en geluiden van diverse uitzendingen. Een beetje zoals de Panorama Mesdag in Den Haag. Ik ken natuurlijk veel mensen in mijn woonplaats en vooral dit onderdeel vonden de ‘gewone burgers’ indrukwekkend. Maar ook het optreden van het landmachtorkest met gastzangeres Vera Bree was mooi!
Zelf had ik het leuk gevonden als er tijdens het concert nog meer beelden te zien waren van bijvoorbeeld Libanon. Mijn tip is om meer sfeerbeelden van verschillende uitzendingen te laten zien, zoals bijvoorbeeld de voorlichtingfilmpjes die toen werden uitgezonden of ander beeldmateriaal van militaire posten. Of misschien aandacht voor de opleidingstijd van de militairen, zoals foto’s van de kazernes.
Aan het eind van de dag was er een borrel met gelegenheid tot nakletsen. Ik denk dat heel veel mensen elkaar al van de eerdere veteranendagen kende. Zelf herkende ik niemand van mijn uitzending, maar ik heb een tijd gesproken met een Afghanistan veteraan. Ik heb gefascineerd naar zijn verhalen geluisterd. Het is moeilijk om uitzendingen met elkaar te vergelijken. Misschien was Afghanistan wel groter, gevaarlijker, ik weet het niet. Wel denk ik dat alle uitzendingen een paar dingen gemeen hebben, zoals de constante spanning die je 24 uur per dag ervaart. En 35 jaar geleden was het natuurlijk een hele andere tijd. Er was geen internet, geen mobiel, in principe waren wij zo groen als gras toen we gingen.
Kortom: het was een mooie dag met hopelijk in de toekomst wat meer aanwas van de jongere lichting.”
