Het verhaal van veteraan Marc van de Kuilen

leesverhaal

15 augustus 2012

Na een periode van in totaal vijf weken kon ik eindelijk aan mijn revalidatie beginnen. Ik moest veel opnieuw leren. Het rijden in een rolstoel en leren lopen op protheses. Vanuit je rolstoel op de grond zitten en weer terug omhoog. Ik moest leren hoe ik over drempels moest komen en hoe ik andere obstakels vanuit mijn rolstoel kon overwinnen.

Kort voor de revalidatie had ik een week in het ziekenhuis in Afghanistan gelegen en vier weken in het Centraal Militair Hospitaal (CMH) in Utrecht. De revalidatie begon in het Militair Revalidatie Centrum (MRC) in Doorn. Ik werd voorgesteld aan een aantal verplegers en ik kreeg gelijk mijn trainingsrooster voor de komende weken. De overgang was enorm. Ik moest gelijk aan het werk. Terwijl ik in het CMH net gewend was geraakt dat alles voor me gedaan werd.

 

De revalidatie bestond uit (fysio) therapie en sporten, zoals fitness, badminton en tafeltennis. Ook kregen we vaak clinics van de sport afdeling, zoals rolstoelbasketbal, duiken en zelfs zeilwedstrijden.  Het fijne aan de revalidatie was dat ik steeds meer eigen verantwoordelijkheid en vrijheid kreeg. Ik kwam er stapje voor stapje achter wat ik al wel en nog niet kon.

Met een aantal jonge jongens zorgden we bovendien regelmatig voor feestjes. Lekker harde muziek draaien op de afdeling. Dat was wennen voor het verplegend personeel. Zij waren gewend aan rustige revaliderende oudjes. In totaal duurde de revalidatie twee jaar. Een half jaar daarvan was ik intern in Doorn. Anderhalf jaar reed ik heen en weer tussen mijn huis in Hilversum en het MRC in Doorn.

Mijn revalidatieperiode was een enorm drukke tijd. Niet alleen door de therapie, maar ook omdat ik alles moest verwerken wat ik had meegemaakt. Het verwerkingsproces nam veel tijd in beslag. Achteraf gezien was mijn periode van revalidatie echt een super tijd waar ik veel lotgenoten (militairen en burgers) heb ontmoet. Met de meeste van hen heb ik nog steeds contact.

Andere recente verhalen

Bekijk alle verhalen
Persoon staat in de open voordeur van een bakstenen woning en kijkt in de richting van de camera. De persoon draagt een donkerblauw pak met een licht shirt en heeft de handen in de zakken. Op de achtergrond is een deel van de hal zichtbaar. Rechts onderin staat een oranje decoratief beeldje van een haas. De foto is gemaakt bij daglicht en toont de entree van de woning als achtergrond.

Lees verder

Verhaal

20 juli 2026

Thuis op de voorgrond: Marjon
Marjon van Griensven (65) woont in Kaatsheuvel en werkt al 35 jaar met veel plezier als woonadviseur bij woningcorporatie Casade. Ze is getrouwd met luitenant-generaal b.d. Hans van Griensven. Ze hebben twee zonen, Tim en Koen. Marjon gaat volgend jaar met pensioen. Ze wil er dan vaker op uit en vrijwilligerswerk gaan doen.