Het verhaal van Nieuw-Guineaveteraan Harry de Graaf

leesverhaal

14 november 2014

Luister naar het interview met Nieuw-Guineaveteraan Harry de Graaf (1941). Hij zat als dienstplichtig korporaal van de Koninklijke Luchtmacht in 1961-1962 als schrijver op Nieuw Guinea. Zijn ouders moesten tekenen voor instemming met zijn uitzending omdat hij nog minderjarig was. Op Biak fungeerde hij als de rechterhand van de commandant. Een interessante baan, want hij zag allerhande telegrammen voorbijkomen. De rapporten over de Indonesische strijdkrachten waren bijzonder gedetailleerd. Ook moest hij persmededelingen maken voor de luchtmachtpopulatie.

Het leven in tropisch Biak beviel hem wel. Harry heeft prachtige anekdotes, zoals het verhaal over het bejaardenhuis uit Nijmegen dat hen bivakmutsen stuurde (die zij aan de Papoea’s gaven), het kamp in opbouw dat maar niet gereed kwam en de koks zonder opleiding.

In de interviewcollectie van het Veteraneninstituut vertelt hij zijn hele verhaal. Na registratie en inloggen op de site van de interviewcollectie is de rechtstreekse link direct beschikbaar. Klik hier voor de directe link naar het interview.

Andere recente verhalen

Bekijk alle verhalen
vrouwelijke veteraan in blauw Veteranentenue. Ze staat buiten met groene bomen en een gebouw op de achtergrond. Ze kijkt met een glimlach naar de camera.

Lees verder

Verhaal

30 april 2026

Veteraan Alice in erecouloir
Voor veteraan Alice krijgt 4 mei een extra persoonlijke betekenis. In de erecouloir op de Dam staat zij niet alleen als veteraan, maar ook als kleindochter van een vrouw die de Japanse interneringskampen overleefde. Missie: UNMEE
Mannelijke veteraan in veteranenpak met baret kijkt schuin omhoog voor een donkere achtergrond.

Lees verder

Verhaal

30 april 2026

Veteraan John in erecouloir
Op 4 mei staat veteraan John in de erecouloir op de Dam, samen met zijn schoonzoon Joshua. Twee generaties, ieder met hun eigen verhaal, maar verbonden door hun inzet en hun kijk op vrijheid. Missie: UNIFIL (Libanon)

Lees verder

Verhaal

29 april 2026

Veteraan Aris en assistentiehond Ties
Veteraan Aris werd in de jaren ’90 als dienstplichtig militair uitgezonden naar voormalig Joegoslavië (het huidige Bosnië). Daar heeft hij een posttraumatische stressstoornis (PTSS) opgelopen. Inmiddels heeft hij assistentiehond Ties. Dankzij Ties zijn zijn klachten een stuk draaglijker geworden. ‘Hij voelt aan wat ik zelf nog niet doorheb.’
Man in blauw veteranenpak met baret. Hij kijk recht vooruit en is buiten opgesteld met een groene achtergrond.

Lees verder

Verhaal

29 april 2026

Veteraan Joshua in erecouloir
Joshua werkt sinds 2009 bij de Koninklijke Marine en is sergeant bij de verbindingsdienst. Hij is nog steeds actief bij Defensie en zet zich dagelijks in voor vrede en veiligheid. Missie(s): SNMG‑2 (Somalië) 2×, Ebola‑missie (West‑Afrika) en Humanitaire inzet Bahama’s.

Lees verder

Verhaal

5 februari 2026

Thuis op de voorgrond: Judith
'Veel taken in het gezin komen bij mij terecht, maar we hebben ons ritme gevonden.' Judith (51) heeft in Tilburg de lerarenopleiding gedaan en is daarna in het speciaal onderwijs gaan werken. Inmiddels geeft ze les in Alkmaar op het Heliomare College voor leerlingen met een verstandelijke beperking. Ze is getrouwd met Otto (48). Samen hebben ze drie dochters van 17, 15 en 14 jaar. Otto is veteraan (Kosovo) en reservist bij de marine.

Lees verder

Verhaal

5 februari 2026

Brothers in arms: Jaska en Arnold
'Arnold en zijn vrouw zijn voogd van onze kinderen'. Jaska en Arnold zijn vrienden voor het leven. Ze zaten samen in Kosovo, liepen vele kilometers hard, gingen samen op vakantie en zullen elkaar nooit uit het oog verliezen.