“Op dat moment worden je collega’s je nieuwe familie”

Black Ice op bergwegen

Taina leerde omgaan met de primitieve omstandigheden in het inzetgebied. “Privacy is er niet. En je gezamenlijke taak ligt er 24/7 en je móet door. Dus je komt jezelf tijdens een uitzending onherroepelijk tegen.” De periodes waarin Taina in Bosnië zat, waren vooral winterperiodes. “Dikke pakken sneeuw en een gevoelstemperatuur die regelmatig de -28 graden aantikte. De transporten gingen gewoon door, sneeuwkettingen leggen werd bijna een tweede natuur. Geregeld werd het verkeer geblokkeerd door een local die zich had vastgereden. Black ice was voor ons het grootste gevaar: achter de volgende bocht kon het ineens verraderlijk glad zijn in de bergen.”

Ze kan zich nog goed een konvooi herinneren waarmee ze stil kwamen te staan.

King of the Road

De Amerikanen waren zo mogelijk een nog groter gevaar op de weg dan de locals, zegt Taina. “Met hun mega-trucks denderden zij de bergen af, ze voelden zich letterlijk ‘king of the road’. Kruiste je een Amerikaans konvooi, dan was je gegarandeerd wat zijspiegels en contourverlichting lichter.”

“Na een hersenoperatie is mijn balans wat aangetast, waardoor ik niet meer zo snel kan reageren en anticiperen. Een vrachtwagen besturen is toch echt wat anders dan een auto!”

In haar huidige baan wordt nog steeds een beroep gedaan op haar improvisatietalent en flexibiliteit. “Ik zet nog steeds graag dat stapje extra en mijn collega’s ook: één team één taak. Dat is heel stimulerend. De klanten waar ik nu voor werk zijn soms collega’s van toen, soms is het net een reünie bij onze balie!”