Opnieuw een bezoek met impact

leesverhaal

6 december 2017

Voor het eerst in 20 jaar reisde Thamara Batenburg dit jaar terug naar het missiegebied in Bosnië. Haar bezoek was te zien in de serie ‘Mijn Missie’ van Omroep Max. Onlangs keerde ze voor de tweede keer terug naar Bosnië Herzegovina. Het land waar zij zich in 1997 inzette voor vrede en veiligheid. Opnieuw een reis met veel indrukken.

Waarom ben je opnieuw teruggekeerd naar Sarajevo?

In mei 2017 reisde ik voor de documentaire ‘Mijn Missie’ van Omroep Max terug naar het missiegebied. Het was na 20 jaar voor het eerst dat ik terugkeerde. Op 23 september 2017 bezocht ik Bosnië Herzegovina opnieuw.

Met Jeroen Visscher en Rob Scholte van Stichting Veteranen Actief heb ik 700 kilometer door de bergen gereden. Op de route bezochten we meerdere missieplaatsen waar de Militaire Nederlanders hebben gediend.

Je maakt je hard voor vrijheid, vrede en veiligheid. Waarom verdient Bosnië Herzegovina nog steeds extra aandacht op dit vlak?

Bij de bezochte missieplaatsen is er nog veel werk te verrichten. Plaatsen waar genocide heeft plaatsgevonden, zoals Amici. We bezochten tijdens de reis een vluchtelingenkamp voor vrouwen uit Srebrenica. Tijdens de oorlog kwamen 8000 mannen om in Srebrenica. Velen vrouwen verloren hun man en/of zoon, vader, broer, oom, neef, zwager.

De wederopbouw van het land is enorm ontwikkeld. Maar toch is er nog genoeg te doen. Zoals bijvoorbeeld het onderwijs: 21e -eeuwse vaardigheden en de facilitaire voorzieningen van de basisscholen in het buitengebied (gebergte).

Welke impact heeft dit bezoek gehad op de vrijheid en veiligheid in Bosnië Herzegovina?

Tijdens dit bezoek is het project ‘Footprint’ van start gegaan. Het project ‘Footprint’ richt zich op sport en onderwijs. Samen met de plaatselijke burgemeester in Sarajevo heb ik het sportpark geopend. Een positieve omgeving waar jongeren vanaf nu samen kunnen sporten. Tevens motiveren we de jongeren initiatief te nemen voor een betere toekomst. Daarnaast heb ik kennisgemaakt met de directeur van de scholengemeenschap. Een man die los staat van politiek, levensovertuiging, religie, etc. en zaait voor een goede toekomst. De facilitaire voorzieningen op de basisscholen in het buitengebied zijn erg slecht. Kinderen moeten buiten naar de wc (in de winter temperaturen tot -17°C en veel sneeuw), verwarming ontbreekt en de muren zitten vol schimmel.
De volgende stap is het aanleren van 21e vaardigheden (Digitaal loket).

Met laptops en internet openen we de deur naar de rest van de wereld voor deze kinderen. Tijdens mijn bezoek heb ik een eerste indruk gekregen van het effect van dit project.

Waarom is het belangrijk om ons buiten Nederland in te zetten voor vrijheid, vrede en veiligheid?

Thamara is ambassadeur voor de vrijheid vanuit het Veteraneninstituut.

Andere recente verhalen

Bekijk alle verhalen
vrouwelijke veteraan in blauw Veteranentenue. Ze staat buiten met groene bomen en een gebouw op de achtergrond. Ze kijkt met een glimlach naar de camera.

Lees verder

Verhaal

30 april 2026

Veteraan Alice in erecouloir
Voor veteraan Alice krijgt 4 mei een extra persoonlijke betekenis. In de erecouloir op de Dam staat zij niet alleen als veteraan, maar ook als kleindochter van een vrouw die de Japanse interneringskampen overleefde. Missie: UNMEE