Het verhaal van veteraan Paul Moerman

Dat Haagse gebrul van die onderofficieren. Ik hoor de sergeant nog schreeuwen: ‘En je blijft staan tot je verbrandt!’ Ik had helemaal geen militaire ambities. Mijn aanleg was zakelijk en praktisch. Maar ik moest in dienst: ik was soldaat, dus ik had er niets tegenin te brengen.

Toen ik in het veld stond begreep ik het pas: je wordt opgeleid voor oorlog en dan moet je tot het uiterste getraind worden. De Slag om Ypenburg, op 10 mei 1940, was een hevige strijd. Er sneuvelden 98 kameraden van me. Ondanks die verliezen werd het een overwinning voor de Nederlanders. Hiermee voorkwamen we dat de Duitsers het koningshuis onze regering in handen kreeg. Bovendien was er nog een groter effect: de Slag om Engeland verloren de Duitsers door de grote verliezen die ze geleden hadden tijdens de Slag om Ypenburg.

Tijdens de oorlog had ik al de sterke religieuze overtuiging dat je leven geleid wordt. Je hebt het niet zelf in de hand. Maar je moet ook je verstand gebruiken. Je kunt niet met één spaan roeien want dan draai je in de rondte. Bid en werk, dan ga je vooruit, met twee spanen roeien, niet met één.”

Na de oorlog heb ik hulp gekregen van mijn neef uit Rijswijk, hij heeft mij geholpen met een opleiding. Ondertussen was ik voluntair bij een makelaarskantoor. In 1947 werd ik beëdigd als makelaar bij de rechtbank in Den Haag. Het makelaarsberoep paste precies bij mij. Spanning, sport en spel. Het is zakelijk hard tegen hard, net als twee advocaten. Persoonlijk is het altijd goed. Zakelijk wil je beiden het onderste uit de kan halen. Soms verlies je het, soms behaal je leuke successen. Dat hoort bij me. Het gaf me voldoening. Na 60 jaar heb ik me in 2007 laten uitschrijven als makelaar.

Tijdens de oorlog werd ik geleid en ben ik bespaard gebleven. Ik heb 60 jaar voldoening gehaald uit mijn werk. Nu is mijn boodschap: wees jezelf, haal voldoening uit je werk. Je wordt geleid, daarop kun je vertrouwen.’