Marga Groenendijk, politievrouw:
‘De therapie is klaar. Je bent uitbehandeld.’ Dat zei de psycholoog die me behandelde voor PTSS. Ik voelde me weer 75 procent Marga. Maar daar kon ik niet mee leven. Het kan beter, voelde ik.
Ik besloot nog één poging te wagen. Bij Rianne, een paardencoach. Al tijdens mijn eerste kennismaking met haar Fries Oscar legde Rianne de vinger op de zere plek. Met rust en geduld hielp ze me bij het laatste stukje herstel, wat het zwaarst was van alles: uitleggen aan collega’s dat ik chronisch ziek ben, al zie je dat niet.
Dankzij Rianne lukt me dat nu. Zonder tranen. De impact is enorm: ik hoef niet meer de hele tijd voorzichtig te zijn bij collega’s. Ik voel me vrijer en kan me ontspannen. Helemaal de oude word ik niet – direct publiekscontact lukt niet meer – maar door Rianne zit ik op zeker negentig procent. Veel meer dan ik durfde te hopen.’
Rianne Sibma, paardencoach:
‘Toen Oscar en Marga elkaar voor het eerst zagen, vouwde hij zich om haar heen. Zoals een merrie haar veulen beschermt. Het deed Marga letterlijk trillen. Ze voelde zich gezien. Met Oscars hulp kon Marga oude pijn en emoties eindelijk voelen en onverwerkte spanningen loslaten. Maar dat heeft ze vooral aan zichzelf te danken. Het vergt moed en vertrouwen om het verleden opnieuw aan te gaan.
Dat Marga me zo dankbaar is, doet me beseffen wat mijn werk kan betekenen voor de mensen die kampen met de gevolgen van trauma. En als ik zie hoe stralend Marga er nu bij loopt, denk ik: dit gun ik iedereen die vastzit.’
