leesverhaal
2 april 2015
“Onze veiligheidsregio werd benaderd door het Opleidingsinstituut van de Landmacht met de vraag of AMVers (Algemeen Militair Verpleegkundigen) bij ons praktijkervaring op mochten doen. Hier stonden wij voor open: het is belangrijk dat mensen goed zijn voorbereid, voordat zij het ‘open veld’ ingaan. En zo begon het balletje te rollen. Veteranen klopten na hun dienst bij ons aan of stroomden gelijk na hun opleiding binnen om bij ons aan de slag te gaan.”
“Ga je bij de landmacht, dan heb je de drang om je nuttig te maken voor de maatschappij. Dan is de stap naar ons een logische carrièreswitch. En ik ben er ook blij mee. Veteranen zijn een aanwinst voor het werk. Fysiek fit, gemotiveerd, besluitvaardig en ontzettend gedisciplineerd. Normale werknemers zijn dat ook, maar veteranen bieden nét dat beetje extra. Hun “rugzakje” is gevuld, ze hebben al het nodige meegemaakt, zeker als ze op uitzending zijn geweest. En ze kunnen goed in teamverband werken. Hun werk is altijd onvoorspelbaar geweest. En dat maakt dat veteranen goed kunnen anticiperen. Een dag op de ambulance is ook nooit hetzelfde.”
“Agressie en geweld tegen ambulancepersoneel komt regelmatig voor. Daar hebben wij gelukkig in onze regio minder mee te maken. Maar als het nodig is, staan onze mensen er. Dus ik maak mij niet druk dat deze situaties escaleren. Veteranen weten uit ervaring hoe ze in dit soort situaties moeten handelen en trekken indien nodig een duidelijke grens, ze stralen iets uit. Defensie is heel breed, er zijn tientallen andere beroepen waar veteranen zo binnen kunnen stromen en zich kunnen bewijzen als perfecte werknemer.”
