Strak in pak – Diana
leesverhaal
11 januari 2024
'In mijn gevechtspak kon ik lekker mezelf zijn'
leesverhaal
11 januari 2024
In mijn gevechtspak kon ik lekker mezelf zijn. Met mijn Dagelijkse Tenue (DT) aan had ik altijd het gevoel dat ik me moest gedragen. Dat deden de rok en de hakjes.
Zo’n gevechtspak is gemaakt op mannen. De pijpen waren altijd te lang. Klittenbandjes en elastiekjes om te verstellen haalden weinig uit. Mijn moeder maakte het korter voor mij.
Functie: Beheerder brandstof/munitie
Rang: Korporaal 1 Missies: Operation Provide Comfort (‘91), SFOR4 (‘98) SFOR11 (2001/2002)
Toen ik na mijn opleiding Geneeskundige Dienst opkwam in 1990, ging ik werken op het Kazerne Zieken Verblijf van de Generaal Winkelmankazerne. Het tenue daar was een wit ‘zusterjurkje’ met groene trui en baret. Dat leverde me veel nieuwsgierige blikken op in de trein. Ik wist me dan geen houding te geven; ik was behoorlijk verlegen in die tijd.
Soms zie ik op social media mensen die zich als veteraan voordoen, compleet met medailles die verkeerd worden gedragen, emblemen die niet kloppen en een verhaal dat van alle kanten rammelt. Ik vind dat niet kunnen. Daarmee doen ze onrecht aan de mensen die wel op uitzending zijn geweest en het is zeer respectloos voor hen die het ultieme offer hebben gebracht en niet meer thuis zijn gekomen.
Ik arriveerde eens te laat bij de sportles in overall en kisten, om erachter te komen dat er geen stormbaan op het programma stond maar voetbal. Toen heb ik rechtsomkeert gemaakt en heb ik de les maar laten zitten.
In eerste instantie werd ik medisch afgekeurd voor Defensie. Omdat het een poos kon duren voordat ik alsnog werd aangenomen, ben ik een opleiding Dierverzorging gaan doen. Tijdens die opleiding werd ik alsnog goedgekeurd. Ik was helemaal gelukkig maar mijn docent metaalbewerking, pacifist en anti-alles, had er geen goed woord voor over. Als dikke vinger naar hem heb ik toen mijn diploma in DT opgehaald.
Ik heb wel eens een baretembleem op z’n kop gedraaid als een collega in de bar zat of sliep. Die kreeg dan geheid op z’n flikker op àppel. Zelf had ik een oud koperen geneeskundig embleem. Dat moest ik regelmatig poetsen, anders werd het dof. Daardoor had ik het meestal op tijd door als mensen hetzelfde geintje bij mij probeerden uit te halen.
