Eén van de gevechten waarin Kroon zelf te maken kreeg met de ‘fog of war’ was in het voorjaar van 2006 toen hij met zijn maten, een peloton commando’s, de Chora-pas in trok, schouder aan schouder met de Australische bondgenoten. Een gebied, vergeven van de Taliban. Wat volgde was een hevig gevecht, diep in de vallei-mond, in de bek van het monster. Van alle kanten regende het vuur. Vijandelijke strijders zaten overal en op elke hoogte en ze kwamen in een fuik te zitten. Kroon:
Sprongsgewijs, en onder dekking van elkaar, reden Kroon en zijn mannen naar achteren om het gevecht af te breken. “Weg uit de hinderlaag, weg uit de fuik. Maar de enige plek waar ze op dat moment niet zaten, was onder ons. Onder vuur en beweging gingen we verder achterwaarts. Overal kogelgaten, lekkende diesel-cans, rokende lopen, gespannen gezichten, maar alles en iedereen was nog inzetbaar. Een Godswonder!”
Geen luchtsteun meer
Door de ‘fog of war’, de zogenaamde ‘mist van de oorlog’, had Kroon niet in de gaten dat zijn Situational Awareness ongemerkt was gereduceerd tot zijn eigen 2D avontuur op de grond. Er kwamen op dat moment blijkbaar al een tijdje geen 35 mm patronen of rockets meer naar beneden. Al even niet meer.
