leesverhaal
24 november 2017
Op 25 augustus jongstleden droeg generaal Van Sprang in een prachtige en waardige ceremonie het commando over aan generaal Mac Mootry. Naast commandant van het Korps, is Mac Mootry nu ook directeur Operaties van het Commando Zeestrijdkrachten. In die hoedanigheid kreeg hij binnen twee weken een bijzonderheid op zijn bordje: orkaan Irma.
Het hielp dat Generaal Mac Mootry zelf langdurig in het Caribisch gebied heeft gewoond en gewerkt. Eén jaar als pelotonscommandant op Curaçao, drie jaar als compagniescommandant op Aruba en drie jaar als commandant van de Marinierskazerne op Aruba.
Dat er op enig moment kritiek op de mariniers kwam vanwege de plunderingen, gaat er bij Mac Mootry maar slecht in. “Onze mensen zouden niet adequaat hebben ingegrepen. Dat herken ik niet. De afspraak met de lokale autoriteiten was om direct na de orkaanpassage ‘damage assesment’ te doen. De schade op te nemen en te kijken of er mensen in acute nood waren. Toen bleek dat mensen her en der aan het plunderen sloegen. De mariniers waren op dat moment echter verspreid over het eiland bezig met de patrouilles, zoals afgesproken was met de lokale autoriteiten. Vervolgens is snel ingespeeld op de ontwikkelingen.”
Generaal Mac Mootry is vol lof voor de snelheid waarmee de noodzakelijke versterking vanuit Nederland klaar stond. De mariniers van de Marine Spearhead Task Unit (MSTU) kregen bij binnenkomst in de kazerne te Doorn om 7:30 te horen dat ze naar het Caribisch gebied zouden gaan. Tegen het middaguur stond de eenheid klaar voor vertrek. Mac Mootry:
Hoewel Mac Mootry positief is over de kwaliteit en de mogelijkheden van het Korps Mariniers, ziet hij twee grote uitdagingen voor de komende jaren: werving en behoud van personeel en goed materieel. Als het gaat om het aantrekken en behouden van personeel, dan geeft Mac Mootry aan dat het op dit moment lastig is om alle opleidingen gevuld te krijgen. “Daarnaast hebben we een hogere uitstroom dan gebruikelijk als gevolg van de aantrekkende economie, maar ook door soms betere (arbeids-)voorwaarden bij andere overheden. We zien dat sommige mariniers daarom de overstap naar bijvoorbeeld de politie maken. Defensie mag wat mij betreft concurrerender worden op het gebied van arbeidsvoorwaarden.”
Ook de aanstaande verhuizing van Doorn naar Vlissingen heeft nu al de nodige impact. Mac Mootry:
“Verhuizen ligt daarentegen voor velen ook lastig. Ze zijn bijvoorbeeld veel, langdurig en soms onverwacht van huis voor oefeningen en missies. De partner valt dan vaak voor ondersteuning terug op familie en die wonen veelal niet in de buurt van Zeeland. Het is dan ook te begrijpen dat zij niet staan te juichen om te verhuizen naar de omgeving van Vlissingen. We kijken daarom op dit moment naar uiteenlopende mogelijkheden om de ongemakken voor de marinier en zijn thuisfront te beperken.”
Die andere grote uitdaging ligt voor Mac Mootry in de zorg voor goed materieel. Het gaat dan bijvoorbeeld om een voor mariniers geschikte, persoonlijke, uitrusting. Dat mariniers zelf uitrustingsstukken kopen is volgens Mac Mootry overigens niet nieuw.
“Wat voor een marinier goed is, is niet perse goed voor de ander en vice versa”, zo stelt Mac-Mootry.
Als voorbeeld haalt Mac-Mootry de Meindlschoen aan. “Die schoen droogt niet goed. Voor een marinier voldoet een dergelijke schoen dus niet. Wij, CZSK, zijn daarom overgaan op een tussenoplossing en hebben aan de mariniers die begin dit jaar opkwamen ander schoenen verstrekt. Dat scheelde meteen blessures in de opleiding.
Hetzelfde geldt voor de helmen en de zogenaamde ‘plate carriers’. Via een apart traject hebben we de meest geschikte aangekocht en ieder Raiding Squadron dat in opleiding gaat, krijgt deze spullen. Dit doen we sinds medio dit jaar en de mariniers roepen ‘hè, hè, eindelijk!’ Ze zijn er heel blij mee.” Mac Mootry merkt dat de benadering van CZSK ruimte krijgt van de Bestuursstaf in Den Haag.
In zijn vorige functie was Mac Mootry chef kabinet van de Commandant der Strijdkrachten. Hij zag dat de CDS, toen generaal Middendorp, ook veel aandacht had voor de uitrusting van militairen en op zoek was naar een Defensiebrede oplossing. “Zo heeft hij een aanzet gegeven voor een ‘persoonsgebonden budget’ voor militairen. De wens is dat ze straks bijvoorbeeld zelf kunnen kiezen uit verschillende toegestane merken en typen schoenen.”
Daarnaast heeft de CDS duizenden nieuwe gevechtspakken versneld laten verwerven, met prioriteit voor de eenheden die op missie gaan. Hij nam dit besluit omdat het lopende project voor de vervanging van gevechtskleding traag verloopt. De interim-oplossing betreft pakken die militairen zelf ook zouden kopen of waar ze goede ervaringen in het buitenland mee hebben. Die pakken stromen binnenkort in. MacMootry:
