leesverhaal
2 mei 2026
Math werkte zelf jarenlang bij Defensie. ’Ik had in de gaten dat er op dit gebied nog veel te doen was. Een verandering in mentaliteit zou niet van de ene op de andere dag plaatsvinden. Als bataljonsadjudant zag hij wat uitzendingen met mensen kunnen doen en had daar intensieve gesprekken over met de bedrijfsmaatschappelijk werker. Van hem leerde hij dat een trauma niet vanzelf overgaat.
‘Je praat er niet één keer over en dan is het klaar. Misschien kom je er nooit meer vanaf maar weet je het een plaats te geven’ zegt hij. Dat inzicht bleef hem bij. Toen de nuldelijnsondersteuning groeide, meldde hij zich aan. Hij volgde een training binnen het NLVi en begon als ondersteuner. Inmiddels doet hij dit al meer dan tien jaar.
Een veteranenondersteuner is vaak het eerste aanspreekpunt voor een veteraan met vragen of problemen. De hulp is laagdrempelig en persoonlijk. “Wij zijn geen zorgverleners,” legt Math uit. “We bieden een luisterend oor en denken mee. Wat iemand vertelt, blijft tussen ons. Alleen met toestemming zetten we een volgende stap.”
Zijn vrijwilligerswerk is heel afwisselend. Soms spreekt hij iemand tijdens een reünie. Soms begeleidt hij een veteraan in de periode vóór een zorgtraject. Zo reed hij eens met een veteraan mee naar een rijexamen. “Hij mocht er zelf niet naartoe rijden, dus bracht ik hem. Onderweg hebben we gepraat. Hij deed zijn examen, slaagde en kon verder met zijn verdere ontwikkeling. Dan heb je een goede dag.”
We bieden een luisterend oor en denken mee. Wat iemand vertelt, blijft tussen ons.
Math
Nuldelijnsondersteuner
Voor Math betekent nuldelijnsondersteuning vooral één ding: er zijn voor een ander. “Zorgen dat iemand zich niet alleen voelt. Zeker in een tussenfase tijdens een zorgtraject kan dat zwaar zijn.” Zijn eigen achtergrond helpt in het contact. Hij diende zelf en was uitgezonden naar Afghanistan. Ook sprak hij, in het kader van ondersteuning, mensen uit zijn eigen regiment. “Dat zorgt voor herkenning. Je deelt een ervaring. Maar het belangrijkste is dat je je kunt inleven. Je moet niet zeggen: het valt toch mee. Voor die ander valt het niet mee.”
Zijn eerste gesprek herinnert hij zich nog goed. Dat was best pittig. “Er zat veel boosheid. Daar moet je niet van schrikken. Je moet blijven zitten en luisteren.” Het gesprek verliep uiteindelijk goed. Het gaf hem vertrouwen in zijn rol. Een ander gesprek maakte diepe indruk op hem. Een veteraan vroeg hem onverwacht om hulp bij euthanasie. “Dat had ik niet zien aankomen. Dan moet je rustig blijven. Je mag zo’n vraag niet wegduwen.” Ze praatten verder over zijn situatie en over de huisarts. Later kreeg de man passende hulp. “Je moet open blijven en samen kijken wat er mogelijk is.”
Volgens Math is het belangrijk dat de nuldelijnsondersteuning goed en professioneel is geregeld. Dat gebeurt binnen het Nederlands Veteraneninstituut. De afgelopen jaren is er veel veranderd. De organisatie is duidelijker en professioneler geworden. “Professionaliteit geeft vertrouwen aan de mensen om wie het gaat,” zegt hij. “We zijn geen amateurclubje. We staan er echt.” Hij merkt dat dit ook helpt in het contact met veteranen. Het geeft vertrouwen dat de ondersteuning goed is geregeld en dat er duidelijke afspraken zijn.
Aan collega’s die twijfelen om veteranenondersteuner te worden, geeft Math een duidelijk advies. “Je moet het echt willen. Het blijven collega’s. Dat je collega’s die hun rugzak vol hebben kunt ondersteunen. Je moet iets voor hen voelen.” Volgens hem vraagt het werk om betrokkenheid en inlevingsvermogen. Je moet begrijpen dat verwerking tijd kost. Soms duurt een traject langer. Soms is één gesprek genoeg. “Dat weet je van tevoren niet.” Het kost tijd en energie, maar het levert ook veel op. “Het is mooi vrijwilligerswerk. Gewoon er zijn voor iemand. Dat is de kern.”
