Mijn medaille – Jacco

leesverhaal

31 juli 2022

‘Mijn medaille hadden we samen verdiend.’ Het is 2013 als voormalig staffunctionaris van de AIVD Jacco zijn neef en beste vriend Arris thuis een bezoek brengt. Hij komt met een missie. Hij en Arris hebben sinds hun jeugd al veel samen meegemaakt. Daar is een hoofdstuk aan toegevoegd toen Jacco op missie was. In de huiskamer overhandigt Jacco hem de Non-Article 5 NATO medaille die hij een paar weken eerder zelf op de borst gespeld heeft gekregen tijdens de Medaille Parade op het NATO hoofdkwartier in Kabul: ‘Arris, deze hebben we samen verdiend.’

Tragiek aan het thuisfront

Terwijl Jacco op missie was, verloor neef Arris zijn beste vriend Robbie, met wie Jacco zelf ook jarenlang optrok. Jacco: ‘Arris appte me dat het foute boel was. Een paar dagen later overleed Robbie. Arris was gebroken.’ Zelf maakte Jacco ook een moeilijke tijd door. De week ervoor had hij de dood in de ogen gekeken als gevolg van een zeer ernstige voedselvergiftiging.

Jacco ging al twee keer eerder op uitzending. Een tragische gebeurtenis aan het thuisfront was hem nog niet overkomen. ‘Ik had er ook geen rekening mee gehouden. Want als je daarover nadenkt, roep je het over jezelf af.’ Als het kon was hij in de auto gestapt om er voor zijn neef te zijn. ‘Maar dit was mijn werk. We wisten beiden dat het niet kon.’ Ondanks het enorme verdriet hielp Arris de uitvaart van zijn vriend te regelen. ‘Een heldendaad’, vindt Jacco. ‘Het toont wat een goede vriend Arris is.’

Herdenken op afstand

De uitvaart online bijwonen kon niet. ‘Dat we een waardeloos wifi-punt hadden op het hoofdkantoor was indertijd al heel wat.’ In plaats daarvan nam Jacco, op het moment dat in Nederland de afscheidsdienst voor Robbie werd gehouden, plaats in de chapel van het NATO Hoofdkwartier. Daar speelde hij op zijn Iphone zachtjes de playlist af die Arris voor de uitvaart had samengesteld. ‘Het belangrijkste onderdeel van alles, want Robbie wás muziek.’ Terwijl Garth Brooks, the Eagles en Pink Floyd klinken, is Jacco in gedachten bij Robbie en Arris.

Ereplek

Na negen jaar heeft Jacco’s medaille nog steeds een ereplek in de buffetkast van zijn neef. ‘Dat laat wel zien welk belang Arris hecht aan mijn gebaar.’ Jacco’s medailles van zijn eerste twee missies hebben het minder getroffen. Die liggen in een la. ‘Maar ik ben bezig mijn aanvraag voor een Draaginsigne Gewonden rond te krijgen. Zodra dat achter de rug is, laat ik mijn medailles opmaken en krijgen ze, samen met mijn baret, een prominente plek in huis. Want ik ben er ongelofelijk trots op om een Nederlandse veteraan te zijn.’ En de medaille van neef Arris? Die blijft waar hij is. ‘Die heeft hij verdiend en dat blijft ook zo.’

Andere recente verhalen

Bekijk alle verhalen

Lees verder

Verhaal

30 september 2026

Ereplek: Inge
“Als ik dit hangslot weer in handen heb, denk ik terug aan Kabul eind 2005. Er was tien centimeter sneeuw gevallen en de stad lag onder een dikke deken van smog. Alles wat brandbaar was, werd opgestookt om warm te blijven. Veel rubber van autobanden maar bijvoorbeeld ook kamelenpoep. De lucht was zo vervuild dat ik de eerste twee weken na aankomst last had van bloedneuzen. Hoe moet het voor de mensen zijn die hier hun hele leven wonen?"