leesverhaal
8 april 2024
Tijdens mijn dienstjaren in de jaren 80 reisde ik in het weekend van Den Helder naar mijn ouderlijk huis in het Overijsselse Raalte. Ik zette een familietraditie voort. Een aantal ooms van mij hebben ook gediend bij de Koninklijke Marine. Wanneer ik thuis in pak verscheen, werd daar nuchter op gereageerd – zo ging dat in die jaren – maar ik denk dat mijn ouders stiekem toch wel trots waren wanneer ze me zo zagen.
Mijn uniform van destijds vond ik mooi. Donkerblauw, met onder het matrozenhemd een wit T-shirt met blauwe kraag, afgemaakt met een matrozenknoop aan de voorkant. De zwarte schoenen moesten zo goed gepoetst zijn dat ze wel van lak leken. Alleen de matrozenpet vond ik niets. De mariniers noemden ons gekscherend Donald Duckies, ik snap wel waarom. De baret die de Marine tegenwoordig draagt, vind ik passender.
Vanaf de allereerste officiële Veteranendag, bijna twintig jaar geleden, loop ik jaarlijks mee in het defilé. Ik draag dan het tropenuniform van mijn uitzending. Tien jaar geleden heb ik een nieuwe moeten aanschaffen, omdat het originele te krap werd. Het mooie van dit pak vind ik dat andere veteranen meteen zien wat je missie was.
Mijn onderscheidingen maken mijn uniform compleet. Ik draag de Herinneringsmedaille Multinationale Vredesoperaties met de gesp Sinai, de Marinemedaille, het Vierdaagsekruis, de Multinational Force and Observers Medal, het Europese Veteranenkruis en de Parawing. Hierdoor kan de buitenwereld zien dat ik veteraan ben. Niet dat ik me wil meten met veteranen die zwaardere missies dan ik hebben gedraaid. Maar ik heb wel een missie gedraaid als beroepsmilitair. Daar ben ik trots op.
Toen mijn vriendin en ik trouwplannen maakten, verscheen net het nieuwe veteranenpak. Dat kwam goed uit: het is van topkwaliteit, prima geprijsd, heeft een mooie snit en precies de kleur die ik voor ogen had voor een trouwpak. Mijn bruid kon zich er prima in vinden. Aan de binnenkant van de kraag staat de naam van mijn uitzending, binnenin de jas staat mijn militaire registratienummer. Dat had achteraf gezien ook mijn trouwdatum kunnen zijn, maar dat is destijds niet in me opgekomen.
