‘Vrijheid is het waard om voor te vechten’

leesverhaal

20 april 2017

Luchtmachtofficier (reserve) Frank (57) ging in 2002 voor het eerst naar Soedan als monitorwaarnemer in dienst van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Bij thuiskomst wilde hij meteen terug, maar dat zou duren tot 2014. In de tussentijd richtte hij een aantal humanitaire stichtingen op. “Het streven is dat mensen uiteindelijk weer voor zichzelf kunnen zorgen.” Op 5 mei is Frank als speeddater op het bevrijdingsfestival in: Den Haag.

Frank is op uitzending geweest naar: Soedan, in 2002 en 2014

“In Soedan in 2002 was ik verantwoordelijk voor het toezicht houden op het handhaven van het staakt-het-vuren in een gebied ter grootte van half Nederland. Ik bemiddelde als het mis dreigde te gaan tussen de strijdende partijen. Bij mijn tweede missie maakte ik deel uit van het VN ontwapeningsprogramma in Zuid-Soedan. Wapens moesten bij ons worden ingeleverd en wij zorgden voor andere bezigheden, zoals werk.

Ik ben er altijd klaar voor om weer op uitzending te gaan. Binnen 48 uur kan ik weg. Het is nooit af. Je kunt altijd helpen, en dat geeft enorm veel voldoening.

De tweede uitzending was minder succesvol dan mijn eerste, het geweld nam toe en van ontwapening kwam weinig terecht, maar ook dan: iedere dag geen oorlog is er één. Scheelt doden. De kans om dat verschil te maken, die krijg je in Nederland nooit. Er zijn militairen die een uitzending als corvee zien, maar ik ben een idealist.

Vrijheid doorgeven betekent voor mij

“Dat vrijheid niet vanzelfsprekend is, heb ik van huis uit meegekregen. Mijn vader kwam getraumatiseerd uit de oorlog en in tegenstelling tot veel anderen, praatte hij daar vaak over. Van jongs af aan namen mijn ouders mij mee naar de herdenking op 4 mei.

Op Bevrijdingsdag ga ik in gesprek met bezoekers van het festival in Den Haag. Ik hoop hen mee te kunnen geven dat vrijheid niet vanzelfsprekend is en dat het nodig kan zijn om tot in het extreme te gaan om je daarvoor in te zetten. Ik ben blij dat ik heb geleerd om vrijheid te verdedigen. Het is het waard om voor te vechten.”

Geleerd van mijn uitzendingen…

Andere recente verhalen

Bekijk alle verhalen

Persoon staat in de open voordeur van een bakstenen woning en kijkt in de richting van de camera. De persoon draagt een donkerblauw pak met een licht shirt en heeft de handen in de zakken. Op de achtergrond is een deel van de hal zichtbaar. Rechts onderin staat een oranje decoratief beeldje van een haas. De foto is gemaakt bij daglicht en toont de entree van de woning als achtergrond.

Lees verder

Verhaal

20 juli 2026

Thuis op de voorgrond: Marjon

Marjon van Griensven (65) woont in Kaatsheuvel en werkt al 35 jaar met veel plezier als woonadviseur bij woningcorporatie Casade. Ze is getrouwd met luitenant-generaal b.d. Hans van Griensven. Ze hebben twee zonen, Tim en Koen. Marjon gaat volgend jaar met pensioen. Ze wil er dan vaker op uit en vrijwilligerswerk gaan doen.

Tweeluikfoto van dezelfde persoon op verschillende momenten in zijn leven. Links een recente close-up van een man met kort grijs haar, ronde bril en een sjaal om de hals, gefotografeerd bij een terrasverwarmer. Rechts een archieffoto waarop hij als jonge militair in uniform naast een pantservoertuig staat, met militaire uitrusting en een geweer in de hand. De afbeelding benadrukt het contrast tussen toen en nu.

Lees verder

Verhaal

17 juli 2026

Veteranenondersteuner Eike-Jan

Veteraan Eike-Jan (64) merkte tijdens de 25-jarige reünie van zijn uitzending naar Libanon in 1981 dat sommige mensen zich anders gedroegen en problemen hadden. Ze liepen tegen dingen aan waar ze zelf geen oplossing voor wisten. ‘Dan ga je met elkaar praten. Zo kwam ook de nuldelijnsondersteuning ter sprake.’

Een persoon met een groene pet en outdoorjas staat in een bosrijke omgeving met mosbegroeide takken en jonge lentebegroeiing op de achtergrond. De persoon kijkt recht in de camera terwijl hij zich in de natuur bevindt tijdens een wandeling of verkenningstocht.

Lees verder

Verhaal

7 juli 2026

Ervaringsverhaal MOD’er Koen: Bouwen aan Balans

Voor Koen (42) was het MOD-programma Bouwen aan Balans van het Nederlands Veteraneninstituut (NLVi) een waardevolle stap in zijn persoonlijke ontwikkeling. Hij ging zonder grote verwachtingen het programma in, maar kwam thuis met nieuwe inzichten, praktische handvatten en een sterk gevoel van herkenning. Vooral het contact met andere militaire oorlogs- en dienstslachtoffers (MOD’ers) maakte veel indruk op hem. ‘Ik ging daar naartoe met: ik zie het wel. Maar ik ben naar buiten gelopen met het gevoel van: ik had het ook niet willen missen.’

Portret van een man met zonnebril in een groene, heuvelachtige omgeving. Hij staat buiten in de zon, met bomen en een landschap op de achtergrond.

Lees verder

Verhaal

2 juni 2026

Veteranenondersteuner Dré

Dré (67) werkte bijna 38 jaar bij de Koninklijke Luchtmacht. ‘Net toen ik wilde stoppen, startte de Nuldelijnsondersteuning (NOS) 2.0.’ Er kwam een bijeenkomst voor regio- en landelijk coördinatoren. ‘Vanaf dat moment ben ik er actiever mee aan de slag gegaan in de provincie waar ik woon, in Limburg.’

Vrijwilliger in opvallende werkkleding helpt mee op het Malieveld tijdens de opbouw van de Nederlandse Veteranendag. Op de achtergrond zijn tenten en materialen voor het evenement zichtbaar.”

Lees verder

Verhaal

1 juni 2026

Het verhaal van Joppe

Joppe (27) begint in juni 2024 aan zijn MDT-missie. Een traject dat onder andere bestaat uit een bivak, een driedaags kamp in Oirschot en een sociale missie, waarbij hij zich veertig uur inzet voor de maatschappij in de vorm van vrijwilligerswerk. Zo komt hij terecht bij het Nederlands Veteraneninstituut (NLVi) én de Nederlandse Veteranendag. ‘Veteranen hebben gevochten voor onze vrede en veiligheid,’ vertelt Joppe. ‘Ik heb daar veel respect voor. Door mee te helpen kan ik iets terugdoen.’

Lees verder

Verhaal

1 juni 2026

Het verhaal van Christa

Christa (62) is een paar jaar geleden gestopt bij de Koninklijke Marine als reservist, maar heeft tegenwoordig, al sinds 2008, haar koers gevonden richting het Malieveld als NLVi-vrijwilliger. ‘Toen ze vroegen of ik vrijwilliger wilde worden, zodat ik altijd naar het Malieveld kon blijven komen tijdens de Nederlandse Veteranendag, vond ik dat hartstikke leuk’.