leesverhaal
4 mei 2017
“In Afghanistan was het volop actie, compleet met mortieraanvallen en een beschieting die zeven uur duurde”, vertelt Dennis. Bosnië was om andere redenen zwaar. “In 2005 droeg ik tijdens mijn tweede uitzending in dat land bij aan onderzoek naar oorlogsmisdaden en -misstanden. Ik voerde gesprekken met zowel getuigen als mogelijke daders. Confronterend om die verhalen te horen. Het vraagt ook veel zelfbeheersing om je gewoon te blijven gedragen tegenover iemand die waarschijnlijk de vreselijkste dingen op zich geweten heeft.”
“Eerlijk gezegd kreeg ik zelf de nodige issues met mijn psychische gezondheid. Mijn geluk is dat ik er na verloop van tijd vrij makkelijk over kon praten. Voor veel andere jongens geldt dat niet. Samen met mijn vrouw zette ik daarom de Facebook-pagina @Freebird69 op. Zo’n 1.200 volgers laten we zien over de uitzendingen, en over de periode daarna. Collega’s over de streep trekken om hulp te zoeken, daar doe ik het voor.”
“Er is veel onbekendheid over waarom bijvoorbeeld de missies naar Afghanistan belangrijk zijn geweest. Ik ben ervan overtuigd dat we daar echt goede dingen hebben gedaan. Hopelijk kan ik dat overbrengen tijdens de speeddates.”
“Ik heb geleerd wat in het leven belangrijk is. Dat heeft een keerzijde, want het betekent ook dat ik me met regelmaat kan irriteren dat mensen zich om futiliteiten druk maken. Heb je een keer ergens geen internet, lekker belangrijk. In de burgermaatschappij gaan de dingen nu eenmaal echt anders dan je als militair gewoon bent. Je manier van communiceren is daar een voorbeeld van. In het leger ben je direct, je zegt waar het op staat.”
